E-Dergi

yazarın önce simyacı ve bir iki sene ardında da zahir adlı kitabını okudum..ancak aradan neredeyse iki sene geçmiş olmasına ragmen yazarın kendisini hiç geliştirmedigini gördüm..zahir yerine simyacıyı tekrar okusam aynı tadı alacakmışım resmen.aslında okunsı bence o kadar da gerekli olmayan,ancak "benim çok ama çok boş vaktim var,buna verecegim paraya da acımam,hem okuyacagım da incilerim mi dökülecek" diyorsanız size tavsiye edebilecegim bir kitap olacagını söyleyebilirim..simyacıdan farkı yok..hatta simyacı daha güzeldi,çünkü o kitapta yazar anlakmak istedigini bi nebze de olsa perde arkasından anlatıyordu,ama burada herşey apaçık..paulo coelho yaşlandıkça yetenegini kaybediyor galiba..

ernest hemingway gerçekten yazarlık konusunda bir şov yapmış.zaten nobel ödüllü birinden de başka birşey beklenemezdi.insanlıgın ne demek oldugunu,savaşın gereksizligini ve barbarlıgını "nutuk" dışında hiçbir yerde bu kadar güzel görememiştim.genci yaşlısı kızı erkegi demeden herkes bu kitabı okumalı

sizce bu koca (hatta sınırsız) evrende yalnız mıyız? sizce uzaylılar (ki aslında biz de uzaylıyız,dünya uzayad degil mi sanki) yok mu? sizce biz orada neler oldugunu göremedik diye,orada kimse yok mu? aat gözlüklerinizi ve ön yargılarınızı bırakın.bu kitao bunu isteseniz de istemeseniz de zaten yaptıracak..kesinlikle okunmalı

bu kitap yalnızda yöneticilere,yada yalnızca ögretmenlere,işçilere vs belli bir kitleye degil,toplumun tamamına hitap eden bir eser.yazar insan psikolojisi üzerindeki yetenegini konuşturmuş diyebiliriz.okuyucuyu gerçekten etkisi altına alıyor.çok uzun olmasının dışında hiçbir kusuru yok.ama inanın akıcılıgı sayesinde üçüncü kitabını bitirdiginizde "aa bitti mi bu yaa,ne ara bitti" diyeceksiniz kendi kendinize.kitap temel olarak üretim ilişkilerini açıklamayı hedef almış.ve azmin neler başarabilecegini bize çok yiyi gösteriyor.kurgusundan bunu bşr romann oldugnu unutup gerçek olaylar oldugunu düşündürüyor insana,o derece başarılı.herkese tavsiye ederim.zira bu kitap kimseye birşey kaybettirmez,hatta çok şey katar

yazarın kendine has bir kurgusu oldugunu söylememek ne kadar imkansızsa,bu kurgunu iyi bir şekilde söylemek benim in o derece imkansız.yazar zaman ile alışılmadık derece oynuyor,atlamalar yapıyor.150 sayfasını adeta kendimi zorlayarak okudum,kitabın tarzını içinize sindirdikten sonra biraz daha güzelleşmeye başlıyor.eger hız,bilgi verici,tarihi bir roman arıyorsanız,bence bu eser ikince seçeneginiz olmalı.her ne kadar bilgi verse de,diger (-) özelliklerini telafi edemiyor.ama yine de bi okuyun,hiç olmazsa osmanlı sarayındaki bozulmaları görür ve bir daha "abi dev gibi memleketti osmanlı,yabancılar harcadılaaaaarrr" demezsiniz.