E-Dergi

New York Üçlemesi'ne duyduğum hayranlıktan sonra bu kitabı okumaya karar verdim. Smoke filmini özellikle çok beğenmiştim, senaryoyu okurken ayrı bir tat aldım ve film gözümün önünde canlandı son sahneyi okurken kulağıma Innocent When You Dream geliyordu.

Maalesef Blue in the Face filmini seyretmedim en yakın zamanda onu da izleyeceğim. Tamamen doğaçlama bir komedi okurken gülmeden edemiyor ve karakterlerle birlikte anı yaşıyorsunuz.

Keşke Leviathan'dan önce bu kitabı okusaymışım. Paul Auster'ı tanımak için yanlış bir kitapla başlamışım ama hatamı çabuk anladım. New York Üçlemesi muhteşem bir kitap, bir Enigma! Yorumum ancak kitaptaki şu cümlelerle olabilir:

"...Her cümle, kendisinden önce geleni silip atıyor, her paragraf bir sonrakini olanaksız kılıyordu. Bu durumda bu defterden - kitaptan - geriye büyük bir berraklık duygusu kalması çok tuhaf...... sorumu soruyla yanıtlamıştı, bu yüzden her şey açık kalmıştı, bitmemişti, yeniden başlayacaktı. İlk sözcükten sonra yolumu şaşırdım, o dakikadan sonra ancak el yordamıyla ilerleyebildim, karanlıkta tökezledim, benim için yazılmış olan bu kitap beni kör etmişti..."

Leviathan benim de okuduğum ilk Paul Auster kitabı. Geç kaldığımı düşünüyorum Paul Auster okumak için ancak çok birşey de kaybettiğim söylenemez. kitap çok çabuk bitiyor çünkü polisiye tadında yazılmış, kitabı kurgusu ve akıcılığı yönünden beğendim ancak bittiğinde sanki alalade polisiye bir televizyon dizisi ya da filmi seyretmişim gibi geldi. Şimdi new york üçlemesini deneyeceğim, aynı duyguları yaratırsa sanırım diğer kitaplarına zaman ayırmak istemeyebilirim ama o kadar övgü alan bir kitapta fikrim de değişebilir.

Hayatımda bu kadar zorlukla okuduğum ikinci kitap bu. Ulysses'i lise çağında zamanından önce okumaya kalkıp bu şekilde ızdırap çekmiştim ama ondaki ızdırabım detaylar yüzündendi. Bundakı ızdırap ise anlatılacak gibi değil yani bu kadar mı kötü çevrilebilir bir kitap bütünlükten, kurgudan yoksun. Artık bir süre sonra acaba yazar mı kötü demeye başlamama bile neden oldu. Bir de şu var ki ben tarihi okumak istesem internet diye bişi var yakın tarihe ait tüm bilgileri bulabiliyoruz, ki zaten filistin israil sorunu hala güncel ve bildiğimiz konular. Ben bu kitapta roman tadı bulamadım, okurken karakterleri unuttum, kafam karıştı, hayal gücümü kaybettim. Ayrıca tarihi yaşayan kişiler, tanıklar kaynak olarak kullanılmışken ben onların anılarını hissedemedim. Belki de hatam Eran riklis'in Etz Limon filmini seyrettikten sonra bu kitabı okumak olmuştur, beklentilerimi karşılamadı, tarihi roman tadı kesinlikle yok. Belki de sadece çevirmen hatası bilemiyorum.

Stephenie Meyer'in okuduğum ilk kitabı ve açıkçası anlatım dili ve kurgu muhteşem. Twilight filmini seyrettikten sonra o seriye ait olmayan bir kitapla başlamak istedim film kötüydü ancak hayal gücü nedeniyle yazarı merak ettim.

Bu kitaba açıkçası önce ön yargılı yaklaştım çünkü ilk bölüm yani 3-4 sayfa sanırım anlam veremedim, 2. bölümden sonra elimden bırakamaz oldum, 5-10 sayfa okuyup yatarım mantığıyla başlamışken malesef uykusuzluğa katlanmak zorunda kalarak 3-4 gecede bitirdim. Ben de kitabın son bölümlerinde sıkıldım çünkü son 50 sayfa artık çok duygusaldı ve son alenen belliydi.