E-Dergi

Tezer Özlü'nün "Yaşamın Ucuna Yolculuk" kitabından sonra okuduğum ikinci kitabı. Ve Tezer Özlü'yü bize anlatan kitabın bu kitap olduğunu söyleyebilirim. O kadar etkileyici ki, bir sürü yerin altını çizdim. Altmış sayfalık bir kitapta bu kadar derin anlamlar nasıl olur şaşıyor insan. Çocukluk yaraları, aile içi ilişkiler, okul yılları, ilk gençlik, kadın-erkek ilişkileri, cinsellik, politika, o dönemin atmosferi, hastalığı ve hastane günleri. İnsanı allak bullak eden, inanılmaz gelen, insanı sarsan, içini acıtan, yüreğini parçalayan o hastane günleri. Tezer Özlü'nün anlatımı o kadar iyi o kadar etkileyici ki; doğal, içten, samimi ve her şey o kadar gerçek o kadar olduğu gibi. Tezer Özlü'ye neden "Türk edebiyatının gamlı ya da nostaljik prensesi" denildiğini bu kitapla daha iyi anlıyor insan. Ve neden hep "gitmek, gitmek, gitmek" istediğini...

Tezer Özlü'nün okuduğum ilk kitabı. bir yandan niye bu kadar geç tanıştım diyorum bir yandan da geç de olsa iyiki tanıştım diyorum. İnce bir kitap olduğuna bakmayın. Sindire sindire okumayı gerektiren bir kitap. Bir yol hikayesi, bir yolculuk bu kitap. Ve betimlemeler o kadar iyi ki, kendinizi Tezer Özlü'nün yanında hissediyorsunuz. Onun iç dünyasını, gel gitlerini, karamsarlığını, hayatı sorgulayışını, olaylara bakışını, duygularını, düşüncelerini merak ediyorsanız bu kitabı mutlaka okuyun derim.

Yazarın ilk okuduğum kitabı "Ardımda Kalanlar" dan sonra aynı etkiyi bırakan bir muhteşem eser daha. Savaşın ortasında ayakta kalmaya çalışan imkansızlıklar içinde bir aşk. Hüzün, mutluluk, acı, gözyaşı, sadakat, cesaret, tarih, aşk, açlık, sefalet... Elinizden bırakamayacağınız, etkisinden kurtulamayacağınız bir kitap.

Ellen Marie Wiseman'ın okuduğum ilk kitabıdır. Muhteşem bir anlatım ve olay örgüsüne sahip. Okurken gözünde canlanıyor resmen. Hüzün dolu bir yolculuk. Kitabı bitirdiğinde etkisinden uzun süre kurtulamıyorsun.

Gerilim türü dendi mi Alein Kentigerna muhteşem.