E-Dergi

Doğduğu andan itibaren istenmeyen, dışlanan, şiddete maruz kalan zavallı Diana. Üstelik ona bunu yapan da kendi öz annesi. Kahkahalarının ardında yaşadığı acılar gizli. Ve sessizce çığlık atıyor beni görün diye. Küçücük Daina'nın kısacık yaşamında yaşadıkları insanın içini acıtıyor, yüreğini burkuyor adeta. Hiçbir şeyin göründüğü gibi olmayabileceğini gösteriyor insana. Ailenin kutsallığını sorgulatıyor. Üzüleceğinizi, hatta üzüntüden kahrolacağınızı bilerek okuyun. Ama mutlaka okuyun.

Doğduğu andan itibaren dışlanan, şiddet gören, istismara uğrayan zavallı kız çocuğu Diana. Üstelik ona bu kötülüğü yapan kendi öz annesi. Yaşadığı acıları kahkalarıyla gizleyen sessiz bir çocuk o. Sessizce "beni görün" diye çığlıklar atan. Onu kurtarmak için çabalayan insanlar, onların çaresizliği, geç kalışları yıkıyor insanı. Hiçbir şeyin göründüğü gibi olmadığını anlatıyor kitap. Ailenin kutsallığını sorgulatıyor. Kalbiniz ağrıyor, içiniz acıyor, yüreğiniz burkuluyor ama yine de iyi ki okudum diyorsunuz.

Etkileyici, çarpıcı, sürükleyici ve rahatsız edici bir kitap. Toplumun kanayan yarasına parmak basmış, toplumun kadına bakışını gözler önüne sermiş bir kitap. Zengin ve soylu ailelerin bile sapkınlıklarını, vicdansızlıklarını, insanı aşağılayan ve değersizleştiren hallerini okudukça dışarıdan görünenin aldatıcılığını öğretiyor insana. Ailede gördüklerimizin yaşam çizgimiz olmasındaki etkisini anlatıyor. Melek'in hayatına bir pencere açıyor ve daha nice Melekler olduğunu hissettiriyor bize.

İvan İlyiç'in kısa hayatı, seçimleri, sonuçları, iş ortamı, aile ortamı... Hepsini hem İvan İlyiç'in gözünden hem de çevresindekilerin gözünden anlatıyor bize kitap. İvan İlyiç'in hastalığı, çektiği ıstırap, çevresinin buna duyarsız kalışı, o ölmeden mirasın derdine düşen ailesi, tek sadık dostunun evin hizmetkarı olması, İvan İlyiç'in bütün bunları ölüm döşeğinde anlaması ve sessizce bu dünyadan göçüp ruhunun huzur bulması bu kısacık kitapta etkili bir şekilde anlatılmış. Tavsiyemdir.

Tezer Özlü'yü okumak ayrı bir keyif zaten. Mektuplardan da aynı hazzı aldığımı söyleyebilirim. Mektup iki kişi arasındaki özel yazışmalardır ve üçüncü bir kişi okumamalıdır ama bu mektuplar o kadar güzel ki. İyi ki yayınlanmış diyor insan. Samimi, doğal, içten, eleştirel, duygu yüklü, sevgi dolu ve çokça edebi bir uslüpla yazılmış. Tezer Özlü dertleşmiş, içini dökmüş bize. Okurken çok keyif aldım. Keşke bitmese dediğim bir kitaptı.