E-Dergi

Perkin’in gittiği yerlerde konuştuğu kişiler kitaba bilimsellik katıyor. Kitap görünmeyen olayları bizim için görünür kılıyor.
Düzgün olmayan beton zemine serilmiş örtüler, ya da paket kağıtları üstünde uyuyorduk, ki onlar da her daim yakılan çöplerden çıkan külle ve fabrikanın çevreye saçtığı zararlı maddelerle kaplıydı. Tuvaletlerin giderleri her sokağın iki yanından akan açık lağımlara verilmişti. Bu lağımlar yüzünden köy yumruk büyüklüğünde böcekler ve hayal bile edemeyeceğiniz cüssede farelerle kaynıyordu. (44)
Son tahlilde mesele, Batı’nın sorunlara kayıtsızlığında ya da çözüm getirmek için motivasyondan yoksun olmasında değil, gerçekte Afrika’nın fakir kalmayı sürdürmesini istemektedir. Batılı ülkelerin halkları yardım etmeyi içtenlikle istemekte ve o yöndeki çabalara inanmakta. Ama Batılı devletler ve çokuluslu şirketler sürüp giden istikrarsızlıktan ve Afrika ülkelerinin perişanlığından muazzam kârlar çıkarmakta. (290)

Kitap o kadar hoş ki nasıl anlatayım. İyi ki okumuşum diyorum. Aslında zaman tasarruf ederek çok daha güzel yaşıyoruz ama suratımız asık, eskiden sanki daha mutluyduk, çocukken ne güzel oyunlarımız vardı.
Çocuk Depolarından bahsettiği kısımlar o kadar acıydı ki yüreğim yandı. Biz çocukların çocuk depoları sayesinde hayal güçlerini ellerinizden aldığımızı söylüyordu yazar.
Aşağıdaki kısımları kitaptan aldım.
Duman adamlar ile ilgili Horo Usta: “Onlar varlıklarını, insanların ömrünü tüketerek sürdürüyorlar. Fakat zaman, gerçek sahiplerinden alınınca ölüyor. Her insanın kendisine ait belli bir zamanı vardır. Ve bu zaman da yalnızca onda kaldıkça canlıdır, yaşar.” (170)
Hora Usta: “İnsanlar zamanlarını nasıl kullanacaklarına kendileri karar verir. Zamanları korumak da onlara düşer. Ben yalnız paylaştırmayı yapabilirim.” (177)
“Çok yemek yedim,” dedi Kassiopeia’ya Momo, tiyatro harabesine geldiklerinde. “Çok yedim ama içimde doymamışım gibi bir his var.” (221)

Ekonomi ile ilgilenmeye başlayan herkesin okuması gereken bir kitap. Kitapta ekonomik ifadeler herkesin anlayacağı bir dille anlatılmış. Ali ve Ayşe’nin evlenirken yaşadığı olaylar çok güzel bir şekilde kurgulanmış. Toplumsal baskılar sonucu yeni evlenen çiftler borçlu bir şekilde en mutlu günlerini geçiriyorlar. Kitabın son bölümlerinde bir ekonomi ile ilgili bir kongre düzenleniyor. Konuşmacıların sunumları bitince seyirciler çok güzel sorular soruyorlar ve konuşmacılar alanlarıyla ilgili soruları herkesin anlayacağı bir dille cevaplıyorlar. "Kredi kartı ile yapılan harcamalarda çok dikkatli olmak gerekiyor. Taksit yapma olanağı maalesef insanları baştan çıkarıyor. Büyük meblağlı bir harcamayı cebinizdeki nakit para veya hesabınızdaki parayı harcamanızı sağlayan banka kartı ile yaptığınızda bunun etkisi ‘bünyenizden bir parça kopuyor’ etkisi yaratıyor. "(120)

Tesla’nın annesi Eva’nın gerçekten ölüp ölmediği ile ilgili çok çarpıcı olaylar ile karşılaşıyoruz. Sayfa 504’e geldiğimde okuduklarımdan ağzım açık kalıp garip sesler çıkarmaya başladım. Acaba bu kitabı yazan yapay zeka olabilir mi? Aslında Serkan Karaismailoğlu acaba hayatta mı?
Kitapta şuan dünyada olan ve 160 yaşına kadar yaşayacak olan insanların artık dünyaya geldiğinden bahsediyor. Bu insanların nasıl deha fazla yaşamasını da hücreler bölünürken belli bir bölünme sayısına hücre ulaştığında artık bölünmüyor. Ama bu insanlarda bu bölünme limiti daha fazla ve bu insanlar yaşları artsa da dış görünüşleri değişmiyor.
Pia hem şaşkınlık hem de hayretle izliyordu. Dura’nın ihanet gibi büyük bir insani olayı matematiksel bir basitlikle açıklaması, hissettiği karamsarlığa bir kat daha koyulaştırmıştı. Kendisini yaratan kişiye böyle davranan bir makinenin, insanlığının geri kalanına neler yapabileceğini tahmin bile edemezdi. (481)

Çok fazla sürükleyici bir kitaptı. Romanı okurken çok fazla beyin ile ilgili bilgileri öğreniyorsunuz. Tesla’nın gerçek ailesini öğreniyoruz. Tesla’nın ablası, eşine kızıp evden kaçtığı zaman Alef ile yediği yemek hayatının hatasına yapmasına neden oluyor.
Tesla’nın Hikayenin sonu ise çok sarsıcıydı. Yazarın okuduğum 2. kitabı olmasına rağmen tarzı benim çok hoşuma gitti. Şimdi aşağıda sizler için kitaptan alıntıladığım kısımları paylaşmak istiyorum.
Yumurtayı düşün. Eğer yumurta içeriden kırılırsa hayat başlar. Yok, eğer yumurta dışarıdan kırılırsa işte o zaman bir hayat son bulur. Yani içten başlayan dönüşümler ölümcüldür. (20)
Mesela az önce oturduğumuz bank. Her tarafı kırık ve kirli. Kimisi üzerini çizmiş, kimisi bir kısmına tekme atıp kırmış. Niye biliyor musun? Çünkü bu bank sahipsizdi ve insanoğlunun sahipsiz olana karşı tavrı netti. Ya sahip olacaktı ya da sahip olamayacaksa illaki zarar verecekti. (178)