E-Dergi

kitap okumaktan haz alan insanlar vardır.bir de okuyana haz veren kitaplar.ben bu kitabı ikinci kategoride görüyorum.iskender palanın divan edebiyatına hakimiyeti herkesçe biliniyor.bunun yanında hala kırılamamış bir de genel yargı var.çoğumuza öğretilen divan edebiyatının toplumun entel kitlesine hitap eden bir tür olduğudur.edebiyat derslerinde gördüğümüz failatün kalıpları bu türü bize daha zor açılardan göstermiştir.lakin bu türün ne kadar güzel yönleride olduğunu iskender palanın gösterdiği perspektiften daha iyi yakalayabiliyoruz.o nedenle ben bu kitabın divan edebiyatının halk kitlesine sevdirilmesi noktasında çok faydalı olduğunu düşünüyorum.olay içine macerada katılması okur kitlesinin yelpazesini genişlettiğini düşünüyorum.bazı bölümlerde sıkıldığımı itiraf ediyorum fakat türk dilinin kullanımı açısından mükemmel bir kitap.cümle örgüleri sonlara doğru şiirsel bir tat bırakan kelimeler.hepsi çok yerinde.sırf türk dilinin ne kadar oturaklı bir dil olduğunu görmek açısından bile okunabilecek bir kitap macera boyutunu hesaba katmasak bile.

gece geç saatlere kadar kitap okumayalı epey olmuştu.bu kitabın sürükleyiciliği tartışma götürmez.eleştirecek çok yönünü buluruz ayrı mesele.kitabın bir roman olması yazarlarına yeterince özgürlük sağlamış görünüyor.kurtlar vadisi formatında güncel isimler , kurgu olaylar.amerikan-türk ordusu kıyası görünürdeki veriler doğrultusunda tutarlı bir roman.fakat kim demiş türkiyenin silahları görünenden ibaret diye.pekala gizli bir silahta ortaya atabilirlerdi kurgusal olarak.gerçi o açıdan da bir tutarlılık yakalanmış.amerikanlar para ve teknolojiyle tüm datalarımıza ulaşmışlar.bazı bölümlerde ki askeri terim içeren tekrarlar canımızı sıksada devamının merakı okumaya ara verdirmiyor.pek edebi bir dilden söz edemiyorum.yabancı kitap çevirilerini bile dil açısından daha iyi buldum.yinede okunmaya değer bir kitap

Bir gece uçağı ile yurtlarından ayrılanlar hatta bazen dönmemecesine (nail gibi)...Eğitime gönül vermiş fedakar insanları anlatan bu kitap Türk insanının yurt dışında ne kadar iyi temsil edildiğinin de bir göstergesi durumunda.memleketlerinden kilometrelerce uzaklara sevgi barış götürmeye azmetmiş ve karşılarına çıkan en zor koşullarda dahi sabrın ve sebatın en güzide örneklerini sergileyen , yaşatmak için yaşayan insanları anlatan çok güzel bir kitap.

insanların kitap okurken dikkate aldığı bazı hususlar vardır.Sürükleyicilik bunlardan bir tanesi ve bence en önemlisi.İnsan bir kitabı okurken elinden bırakmak istemiyorsa bu o kitapta insanların belki kendinden bir şeyler bulduğunun göstergesidir belki faydalı bilgiler ediniyordur belki kurgusuna hayrandır.Bu seçenekleri dahada artırmak mümkün fakat gerçek olan şu ki ben şu ana kadar bu kitabı okuyupta hayran kalmayan birine rastlamadım.Bir çok yayınevi tarafından çevirilip yayınlanmış olması kalitesinin bir başka göstergesi.Okumayanlara kesinlikle tavsiye ederim.

oktay sinanoğlu zaten kendisini ispatlamış birisi dolayısıyla yazdıklarıyla gündem oluşturmaya ya da ünlü olamaya çalışmadığı açık.peki bunları niçin yazıyor?bunları yazıyor çünkü herkesin bildiği gerçekleri böyle otoritesi dünyaca onaylanmış bir kişinin yazması toplumdaki her kitleden insanın daha çok ilgisini çekiyor.bu gün hemen her üniversitede bazı öğrenci grupları ingilizce eğitime karşı protestolar yapıyorlar fakat hepsini toplasanız bu kitap kadar toplumda ilgi uyandırdığını söylemek zor.ve hedeflerimiz...daha doğrusu hedefsizliğimiz.biz büyük bir tarihi olan köklü bir uygarlık olarak övünürüz her zaman fakat bir kişide çıkıp toplumda şimdi şöyle bir ortak hedef var biz çiftçimizle doktorumuzla hükümetimizle elele bu hedefe yürüyoruz diyebiliyor mu?belki diğer ülkelerde bunu düşünmüyor olabilir ki düşünüyor biz böyle bir bilinci topluma kazandırsak kötü mü olur?bu kitap başlangıç olsa başkaları onu desteklese toplum bilinci herhalde bu günkü pozisyonumuzun daha üstüne çıkarız.bu kitabı daha iyi bir geleceğin yol göstericisi olarak görüyorum