E-Dergi

Halim Bahadır’ın kitaplarından hep bir şeyler katmışımdır yaşantıma. Yada katılacak olan düşünceleri, ilk ondan okuduğum için bu kanıya vardım.Tutunuş romanında da kendimi aldatılan erkek yerine koyduğumda soluksuz bir yolculuğa çıktım gibi oldum. Kitabın bazı yerleri ve o yerlerde ki anlatım biçimi beni sıksa da, tamamıyla ele alındığında, duygularıma tutunmayı başarmış bir kitaptır Tutunuş.

Birkaç soruya baktım ve komik cevapları gördüğümde kitap beni çok eğlendirdi. Alıp okumaya başladığımda, her sorunun o kadar da güzel olmadığını anladığımda biraz canım sıkıldı diyebilirim ama yine de ara ara açıp, eğlenmek için birkaç soruya bakıyorum. Üniversite sınavlarına hazırlanan arkadaşlarıma da Internet üzerinden yazıp gönderdim. Onlarında çok hoşuna gitti sorular. Bu arada kitabın diğer soru kitaplarından bir farkı dikkatimi çekti, o kadar soru okumama rağmen, hiçbirinin üzerinde cevap işaretlemedim. Yada işaretleyemedim desem daha doğru olur.

Kitabı almamı tetikleyen şey, arkasında yazan ‘buyurun en iyi damarım, kaç ünite lazımsa alın’ sözü olmuştu. Kitabı aldıktan hemen sonra bitirdim ama bitirmek zorunluluğunda olduğum için bitirdim desem daha doğru olur herhalde. Çünkü sürükleyici bir yanını göremedim ve tamamını okumadığım için, bir kere daha bu kitaba dönmek istemedim. Velhasıl, şunu bütün içtenliğimle söyleyebilirim ki, verdiğim para, kitabın arkasında yazan o iki satır için değdi. Ama sadece o iki satır için.

Kitabın yazılmaya başlanma amacı ve süregeliş biçimi şimdiye kadar çıkmış olanlardan biraz farklı olduğundan dolayı kitabı satın almıştım. Kitabın daha çeyreğine gelmeden bile, ne kadar doğru bir seçim yaptığımın farkına vardım ve kendimle gurur duydum. Gerçekten müthiş bir ifade biçimiyle ele alınmış ve okurken düşündürüp, duygulanacağınız güzel bir şiir kitabı. Eğer ki insanlar benden şiir kitabı tavsiyesi isteyeceklerse, önereceğim ilk şiir kitapları arasında yer alır.

Çok tehlikeli bir kitap! Okumaya başlamadan önce etkileneceğimi pek zannetmiyordum ama gerçekten de sıra dışı. Kitaba başladığımda, ilk 30,35 sayfanın beni biraz sıktığını söyleyebilirim. Ama ne zaman ki zarlar kitapta ortaya çıktı, işte o zaman kendimi kitaptan alamadan okumaya başladım. Akşam kitapla uyudum, sabah uyanır uyanmaz okumaya devam ettim ve nihayetinde 3 günde bitti. Kitap bana, farklı bir bakış açısıyla ve farklı bir yaşantı tarzıyla hayata bakmayı öğretti. En kısa zaman da bu kitaptan bir tane daha alıp, yakın bir arkadaşıma hediye etmeyi düşünüyorum. Yanında iki tane de zar göndereceğim. ( Yanında zar göndermenin ne kadar tehlike yaratacağını, eminim ki kitabı okuduktan sonra anlayacaksınız (: ) Ve son olarak şunu söylemek istiyorum ki, bu kitabın filmini yabancılar yapmadan Türkler yapmalı.