E-Dergi

"Günlerdir bir sevince çalıştım Saldım cıvıltılarını kuş evimin Kapandım içimin en derin yerine İncelttim hasretini perdahladım Son kıyımı da getirip verdim ellerine"

cemal süreya, behçet aysan için şunları söylemiştir: biçimle gelişen, ama ondan sık sık taşan bir şiirsellik buldum bu arkadaşta. ilk kitabı karşı gece’deki cüretli arama çabası, ikinci kitabı olan sesler ve küller’de gerçek bir anlatım ustalığına ulaşıyor. özellikle sesler ve küller’e adını veren şiirde "insanın içini dolaşır kılan" bir tat var.

yitirmesem yüzünü senin
gözlerini dudaklarını
yitirmesem sesini senin

çakıl ovalı kalçalarını
yitirmesem ah yitirmesem
kara gözlerle sormalarını

bir uzun ölüm şiiridir ömrün
her sözcükte doğmak için davranan
ben bütün saatleri kurmaktan yoruldum
sen usanmadın mı yanında beşikler taşımaktan

bir yaşamın ortasındayken günlerimiz
isterdim sözlerin saman yoluna karışırken
bir denizin eteklerinden yıldızlara savrulmayı