E-Dergi

Edebi tatta bir roman okumanın mutluluğu var şuan yüzümde. Küçük yaşta anne,babasını kaybeden Cevat’ın dedesinin yanına sığınması ve arkadaşlık ilişkileri,aşkları olay sarmalını oluştursa da esaslı olan kişilik çözümlemeleriydi. Ve insanı üzerine düşünmeye iten,insanı hislerinden vuran cümleleri.
“Yalnızlık zaman zaman güzel olabiliyordu,ancak tek başınalık çok kötüydü.” 171 sayfa kısa ama psikolojik tahlilleriyle beni etkilemeyi başaran bir kitap oldu. Son olarak Cevat’ın sonunu size bırakmayı tercih etmiş yazar. Ah Cevat neredesin acaba şimdi? (Ben sana güzel bir son yazdım.)