E-Dergi

kriterlerinize uygun değilse okumayın o halde.

Marcel Ayme, delfin ve marinet... kocaman bir sırıtışla bakıyorum şu an ekrana... ne okurdum onları, hele yağmur yağdıran kedi en sevdiğim eserleriydi. halen saklarım tüm kitaplarını.. ara ara çocukluğa dönmek güzel oluyor...

İlkokul 4. sınıfta iken, artık roman furyasına katılmam gerektiğini düşünen ve bir öğretmen olan annemin tavsiyesi ile çocuk kitaplarından sıyrılmamı, dünyayı bambaşka bir pencereden görmemi sağlayan bu kitabın ben de yeri apayrıdır. ilk göz ağrım... Kitaptaki vang-lung'un o sefalet içindeki hayatının kademe kademe değişmesi,toprak ile olan kutsal bağı, eşinin sessizliği,çocukları herşey olağanüstü bir şekilde betimlenmişti. Onca yıla rağmen kitabı hatırladığımda aklıma görüntüler geliyor kitaptan. O kadar başarılı ve akıcı bir anlatıma sahip ki benim bu yaşıma kadar ortalama 4 kez daha belli yıllarda okumama sebep olmuştu... ilkler özeldir çünkü. ve çok iyi bir seçim olduğunu düşünmekteyim bir başlangıç için. ayrıca gerçekten, pearl buck kadar Çin'i iyi anlatan bir yazar daha bulamazsınız.

gerek çizimleri gerekse anlatım yönü ile muhteşem bir çizgi roman...

Senelerdir Atilla Atalalay'ı okumuş,mizah dergilerinde takip etmiş,yazdıklarından çok etkinlemiş, mizah anlayışıma büyük katkısı olmuş biri olarak kendisinin bendeki yeri çok başkadır. Yazarın anlatım dili de en az derlediği hikayeleri kadar başarılı. Bu olayların büyük bir kısmı kendi hayatından yaşadıkları ve çevresi etrafında yaşananların toplamı. Misal, yazarın çok sık bahsettiği,şu an hatırlayamadım bir senesi bir mizah dergisinde çizime de alınan o meşhur "altın damla" öyküsündeki mavi gözlü kadın, babası ve öğretmen olan annesi ile ilgili yazıları vb gibi pek çok kendi hayatından derlemeler mevcut. Duyguları ve hisleri bu kadar güzel betimleyen bir yazara sahip olduğumuz için şanslıyız. Keşke kıymeti daha fazla bilinse... Ancak onu tanıyanlar ve takip edenler ondan vazgeçmeyeceklerdir hiçbir zaman...