E-Dergi

itap severler için düşünülmüş güzel bir ajanda.

Yazarın kitapları her ne kadar tıbbi alandaki gelişmeleri yakından takip edebiliyorsa da, işin aksiyon kısmı sürekli kendini tekrar eder bir durumda. Bu kitapta Cook'un standart şablonlarından biri kullanılarak yazılmış. tıbbi anlatımlar dışında başka kitaplara olan benzer sahneleri nedeni ile sıkıcı bir kitap. Okurken sıkıldım. Ekstra bir heyecanı yok. Her zamanki gibi tıbbi bir kurum çalışanı, şirkette gizli işler döndüğünü farkeder. Her nedense bunu ortaya çıkarmayı kendine görev edinir. http://www.umutcalisan.com/2015/06/robin-cookun-ulkemizde-yaynlanan-son.html

Kitabımızın kahramanı bir kadın. İsmi, mesleği belirtilmese de, dini bütün, tasavvufla ilgilenen, yalnız yaşayan bir kadın. Hakkında iç dünyasının derinliği dışında dünyevi hayatına dair çok fazla bir detay yok. Bir gün bir yerde tesadüfen Mehmed isminde biri ile tanışıyor. Bundan sonra içinde bir şeylerin değiştiğini, hayatında bir şeylerin eksilirken, başka bir şeylerin tamamlandığını hissediyor. Hisleri Mehmed de vücut buluyor. Peki ya Mehmed kim? O ise bambaşka bir muamma.http://www.umutcalisan.com/2015/10/mehmede-gonderilmeyen-mektuplar-sebnem.html

Doğal olarak 40 yaşına yaklaşmış biri olarak eski tadı alamasam da kızımın ilgisi kısmen çekti. Özellikle Pıtırcık’ın eve köpek getirdiği macerasını ve kovboyculuk oynadıkları maceraya bayıldık. http://www.umutcalisan.com/2016/02/kucuk-ptrck-goscinny-sempe.html

Gerçekten uzun, konu itibari ile ağır, yazarın üslubu nedeni ile konsantre olmayı gerektiren bir kitap. Ne yalan söyleyeyim hiç bitmeyecek sandım. Daha öncede söylemiştim, bu adamı okurken aldığım keyif, doğrudan küçüklüğümde babaannemin kömürlüğünde eskiliklerin arasında bulduğum bir ansiklopedi ya da sayfaları tamamen yok olmamış bir çizgi romanı okumakla eşdeğer. Kendimi direk vişne ağaçlarının gölgesine sığınmış, dünyanın tüm kargaşasından uzak, küçük bir çocuk gibi hissediyorum. Ancak yine de belirtmeliyim ki yazarın uyuşturucu bağımlısı olduğundan ciddi ciddi şüpheleniyorum. Kriz anında gördüğü halüsinasyonları nasıl kâğıda döküyor bilmiyorum ama bu tasvirleri kafası temiz bir adamın yapması pek mümkün görünmüyor. http://www.umutcalisan.com/2016/07/amerikan-tanrlar-neil-gaiman.html