E-Dergi

İlk 2 kitabın basit anlatımına ait düşüncelerim serinin okuduğum her kitabı ile tamamen değişiyor. Baştan Çıkarılmış’ta artık Kalona’nın Zoey’le iletişimini, alaycı kuzgunların en beteri Rephaim’den beklenilmeyecek davranışlarını ve Stark’la , Heat’in Zoey’e koşulsuz bağlılıklarını iyice benimsiyorsunuz. Sadece Zoe değil Steve Rea cepheside kendi içinde oldukça merak uyandırıcı şekilde ilerliyor. Şimdi elimdeki son bölüme başlayacağım.

İyiki de okumak için serinin kitaplarının birikmesini beklemişim çünkü her kitap bir diğeri ile bağlantılı. Bir günün başına kitabın sonlarında başlıyorsunuz, günün devamını diğer kitapta takip ediyorsunuz... Eğer her kitabın tek tek yayınlanmasını beklesem heyecandan duramazmışım herhalde çünkü kitap gitgide sizi daha çok sarıyor ve sürekli ne olacağını merak edip okumak istiyorsunuz. Bu kitapta biraz Erik ve Heath e haksızlık olacak ama Stark’ın tarafına geçtim gibi . Kırmızı çaylaklar ve bizimkilerin bir olup Kalona ve Neferet’e kerşı aldığı cephe, kehanet çözümleri ve bunları uygulamaları birleşince sizi tam bir heyecan yumağının ortasında bırakan bir kitap olmuş bu...

Bu seri her kitapta kendini biraz daha aşıyor ve gitgide kendine daha çok bağlıyor. Serinin ilk kitaplarında beni rahatsız eden tekrarlar, ilerlemeyen konu, Zoey’in o mu olsun bu mu olsun diyip duran iç sesleri bu kitapta tümüyle sonlandı. Konu gerçekten ilginç ve heyecanlı bir yöne doğru oldukça sağlam adımlarla ilerliyor. Artık Zoey ve arkadaşları dışında büyükannenin , rahibe Mary’ in , Darius ve Stark’ın ilerdeki rollerini ayrıca Kuzgunlar'ın, Kalona'nın ve nefretlik Neferet'in bir sonraki hamlesini nefesimi tutarak bekliyorum resmen

Bu seriyi bir kitabın giriş-gelişme-sonuç bölümü gibi düşünün... İlk 2 kitap bir sürü tekrarla uzatılmış bir giriş bölümü gibiydi, Seçilmiş ise Zoey’in şu 3 erkek arasında açgözlü bi şekilde “hangisini seçsem bilemiyorum, hepsinide istiyorum” tiradlarını saymazsak (ki sonunda bence hakettiğini buldu) gelişme bölümüne geçişimizi sağlayan, bizi takip kitaplarında olası heyecan ve dalaverelere hazırlayıp bunun güçlü temellerini atan ve bana “sonunda bir şeyler olmaya başladı” dedirten bir kitap oldu. Nefretlik Neferet’i durdurması için Zoey ve arkadaşlarının gücünü bu kitapta iyice hissediyorsunuz....

Aslında konu bu kadar yayılmasa ve gereksiz yere uzamasa ilk 2 kitap tek kitapta da toparlanabilirdi... Şuan İşaret bitti , İhanet’i okuyorum ve tekrarlar olmasa nerdeyse kitabın kuş kadar hafifleyeceğini hissediyorum (mesela sadece bu kitapta en az 10 kere “u-we-tsi-a-ge-ya= cheoreake dilinde kızım demektir açıklamasını okudum , Allahaşkına ben 1 kerede de bunu anlayacak kapasiteye sahibim sonuçta, ve malesef 2. kitap bunun gibi bir çoğunu içeren tekrarlar bombardımanı gibi). Kitabın ortasına kadar bir olay yok, aslında bir çok olay var ama tempo o kadar zayıf ki olayların başladığı ve bittiği noktalar Zoey’in iç sesleriyle karışarak nerdeyse kayboluyor. Ama ortayı geçtikten sonra sizi sonunda birşeylerin sarmaya başladığını hissediyorsunuz...Bu arada Zoey’in ciddi ciddi bir bağlılık sorunu var galiba , hadi iki kişi kafa karışıklığı diyelim ama 3 kişi : bu ancak açgözlülüktür....