E-Dergi

Bin Hüzünlü Haz’ı yazarını bilmeden okumaya başlasaydım, daha ilk sayfalardan itibaren Hasan Ali Toptaş ismini söyleyebilirdim. Romanın kurgusunda yazarın edebiyat birikimi, okurun gözüne sokulmadan –ukala bir tavır taşımadan- metin içerisinde çok güzel bir şekilde kendini belli ediyor. Zira eser boyunca Alaaddin’in peşinde kâh masal dünyasına dalıyorsunuz, kâh Don Kişot’u görür gibi oluyorsunuz ya da Gregor Samsa’yı anımsıyorsunuz. Kitapla ilgili verebileceğim bir tavsiye: kesinlikle sakin bir kafayla okunması, çünkü dikkati zorlayıcı olabiliyor zaman zaman.

Marquez’in bu kitabı başlarda sürükleyicilik açısından okuru oldukça zorluyor. Roman ilerledikçe okuma ve takip daha kolaylaşsa da kitabı bitirince okurun bir süre durup “peki bu kitap neyi anlatıyor?” sorusunun cevabını düşünmesine sebep oluyor. Eleştirel bir kitap, imge açısından incelenebileceği kanaatindeyim.

Kahire Üçlemesi için rahatlıkla Necip Mahfuz’un başyapıtı ifadesini kullanabiliriz. Üçlemede Mahfuz, ticaret ile uğraşan Abdülcevat ailesinin üç kuşağını anlatır.
Necip Mahfuz'un türkçeye çevrilen kitaplarının büyük bir bölümünü okumuş biri olarak kahire üçlemesini kesinlikle tavsiye ederim. Yazarın usta anlatımı sayesinde kitaplar insanı adeta Kahire'nin romanda anlatılan sokaklarına hapsediyor ve karakterleri çok yakından tanıyormuşsunuz hissi yaşatıyor.