E-Dergi

Fahim Bey bir uyumsuzdur, tutunamayandır, yaşadığı çağa ait değildir. Onun "zaman"ı ve "saatler"i geriye doğru işler. "Esbaplar"ı iğretidir, aykırıdır. Fahim Bey bir hayaladamdır. "Şahsi teşebbüs"leri hayaldir, gerçek olmayan bir işi vardır ve o olmayan işin olmayan defterlerini tutar. Ruslar'ın Oblomov'u, İspanyollar'ın Don Kişot'u gibidir Fahim Bey, Türk tutunamayanıdır.
Roman dağınıktır, tıpkı Fahim Bey'in kendisi gibi. Dili geçmiş zamana yakındır, tıpkı Fahim Bey gibi. Olaysızdır, durağandır; tıpkı Fahim Bey gibi... Ve "Biz"... Kimdir bu romanın adındaki "Biz"? Fahim Bey olamayan herkestir.
Fahim Bey ve Biz özel bir romandır. Dönemi içindeki tüm romanlardan farklıdır, hiçbirine benzemez. Halit Ziya Uşaklıgil'in dediği gibi bir "tepe"dir, zirvedir.

Pereira belli kalıplar üzere yaşayan bir adamken, romanın edilgen gölgesi sayabileceğimiz gençle ve onun sevgilisiyle tanışınca değişmeye başlar, diye iddia ediyor Pereira. Bu "diye iddia ediyor Pereira"lar bir ikinci Pereira yaratır okurun zihninde. Bu romanın artısı sayılabilir ama bazı yerlerde daha etkjin kullanılabilirmiş bence, diye iddia ediyorum.
İddia tarzı şans oyunları gençlerimizin umutlarına ekmek banarken, o gençlerin kaçı haberdar acaba bu ve bunun gibi meselesi olan kitaplardan, diye sorduğumu iddia ediyorum yine ben.

Boyalı Kuş bir efsanedir. Bir roman efsanesidir. Okunan değil; kazınan, zihne işleyen bir kitaptır. Her sahnesi ayrı bir nakıştır.

Böyle kitapları seviyorum. Alabildiğine açık bir zihnin hayata bakışının izlerini veren kısa yazılar kitabı. Michel Tournier romancılığının yanında iyi bir denemeci olduğunu da kanıtlıyor bize. Keyifle ve aynı zamanda rahatsız ederek...

Öykünün kendine özgü alametlerine yer yer yaklaşan metinler var kitapta. Tam olarak iyi bir öykü kitabı demek zor ama. Aslında bu öyküden ne beklediğinize de bağlı. Bir yumruk gibi olmalı öykü, vurduğunda sarsmalı, yığıp bir köşeye bırakmalı diyorsanız çok fazla hırpalanmayı beklemeyin bu kitaptan. Ama beklentileriniz daha "yumuşakça" ise buyrun...