E-Dergi

Tüylerim diken diken olarak okudum kitabı, hem de bir çırpıda. Atatürk zaten bizim ulu önderimiz; O' nun insanüstü o çabasını, zekasını, liderliğini... anlatmaya kelimeler yeter mi? Keza diğer komutan ve silah arkadaşlarınınkileri de...
Ama burada ismi saklı kalmış, hatta hiç öğrenilememiş binlerce kahramanın varlığı da bizlere hatırlatıyor. Kurtuluş Savaşı topyekün bir milletin zaferiydi.
Çanakkale savaşı esnasında Türk ve Anzak askerleri arasındaki diyalog ve yardımlaşma örnekleri gerçekten iç burkucu:SAVAŞ ÇOK BERBAT BİRŞEY.
İlk meclis döneminin demokratik yapısı, muhalefet yapmanın da bir kalite standardının olabileceği...
Tüm anlatılanlar herkesin bilmesi ve ders alması gereken cinsten. Herkes mutlaka okumalı.

Bir çırpıda okudum kitabı, tıpki diğer Can Dündar yapıtları gibi. Her mısrasında kendimi, gençliğimi, endişelerimi, hislerimi, korkularımı, hayatımı... buldum. Sürekli prangalanmakta, gözlerine at gözlüğü takılmakta, hisleri ve beklentileri öldürülmekte... ve bunun adının büyüme olduğu ülkemizde, bir birey olarak varolabilmenin mucizevi yönünü gösterdi yine muhteşem anlatımıyla. Kah gülümsedim, kah içim cız etti... Ama çok sevdim. Ellerinize sağlık Can bey; ruhunuza sağlık, ömrünüze bereket...

Şimdi bitirdim.Ve hala boşlukta gibiyim.Bu masalsı kurguyu,bu kadar değişik mekan ve zamanlarda gelişen birden çok olayı bağdaştırmak ve tek bir noktada buluşturmaya çalışmak inanılmazdı.Elif Hanım'ın kurgu yeteneği,kelimelere hakimiyeti,masalsı anlatımı gerçekten mükemmel.Olayları okurken aldığım tadın yanında,Elif Hanım'ın hayal gücüne hayran olmaktan da kendimi alamadım.Tavsiye ederim.

Kitabı okuyup anlayabilmek oldukça uzun zamanımı aldı.Sürekli geri dönerek ve yanıbaşımda Kur'an'ı referans alarak okudum kitabı.İlerledikçe etkilenmem de arttı.Sık sık tüylerim diken diken oldu;ne tabular ve yanlış bilgilerle yoğrulduğumuzu ve bu cehaletimizin nice çok bilmişleri yücelttiğini gördüm.İnsan önce kendi öğrenmeli,ondan sonra diğer sesleri dinlemeli.
Bu kitaptan sonra birçok kitap okudum.Ama hiçbirinden "Tanrı'nın Doğumgünü"nden aldığım tadı alamadım.Hem bu kadar ilginç ve karmaşık bir kurgu,hem bu kadar tabu bir konu,hem bu kadar akıcı bir anlatım...
Tek kelimeyle BAYILDIM...

Bir çırpıda okudum kitabı.Birkaç yıl önce, ARAF kitabından sonra televizyonda bir röportajını izlemiştim Elif hanımın.Altyapısı dolgun, erkeklerin dünyasına soyunan, onlar gibi güçlü ve zırhlı olmak isteyen bir hali vardı. Ama bir o kadar da kırılgan, hassas ve duyguluydu. Kitabı okurken de aynı Elif Şafak vardı karşımda.
Sevdim ben kitabı. İnsanın iç sesleri ile yüzleşmesi ve mücadelesini, hele de bunu annelik gibi ulvi konu ile bağdaştırıp samimice itiraf etmesini çok takdire değer buldum.
Zaman her insanın sivri taraflarını törpülüyor. Ve akıp giden zaman içinde, acıların da güzelliklerin de geçici olduğunu öğreniyoruz hepimiz. Bence kitap asıl bunu anlatıyor; sabredilmesi, beklenmesi gerektiğini.
Tavsiye ediyorum.