E-Dergi

Mektupları hep sevdim. Samimi olanları, daha doğrusu. Sabahattin Ali çok iyi bir yazar, yaşamını hep merak etmişimdir. Mektuplarla gördüm ki çok sıcak bir aile kurmuş kendine, iyi biriymiş. Parası yokmuş ama gönlü çok zenginmiş. Bunlar bir biyografide yazmaz, yazılsa bile anlaşılmaz. Mektup okumayı biyografi okumaya tercih ediyor insan durum böyle olunca. Yazarı merak edenlere anılarından bir demet...

Kimi öykülerde ince bir alayla ele alınmış insanımız, bir komedyanın içindeymiş hissi uyandırıyor okuyucuda. Kitap bütün itibariyle de güldüren öykülerden içerisinde hüzün barındıranlara doğru bir yol izlemiş. Ben yine de en çok gülümseten öyküleri sevdim.

Uzun,
tembel
bir
gün
de keyifle okunabiliyor :)

Şiirsel metinlerden oluşan çok güzel bir kitap. Biraz Oruç Aruoba tadı var ama ondan daha ayrı bir yerde...

"Ben ninemi yalnızlık sanmıştım bir keresinde"

Yalnızlıklar'ından sonra okuduğum ilk romanıdır bu. En sevdiğim kitaplar arasında çoktan yerini aldı... Öyle anlatışları var ki, insanı bulunulan zamandan alıp romanın zamanına götürüveriyor...

Bazı hikayeler çok kısa, sanırım normal romanlardan çocuklarla ilgili kısımlar alınmış ama oldukça renkli ve hoş:)