E-Dergi

Heyecanlı bir kurgusu var. Kişinin başkalarının övgüsü ve pohpohlamasıyla değil de kendi yetilerinin, aslının ve öz benliğinin farkında olarak yükselebileceği/mutlu olabileceği vurgulanmak istenmiştir. Mary'nin gerçekten olmasını ve Diana ile karşılaşmaları daha heyecan verici olabilirdi ancak verilmek istenen mesajı nasıl verirdi? O da yazarın maharetine kalırdı. Diana'nın konuşmaları bir Amerikan değil de sanki Türkmüş imajı veriyor. Kitabın sonunda yazar, nasıl bitireceği konusunda bocalamış gibi.
Bahsedildiği kadar bir fevkaladelik bulamadım. (Belki ben fazla beklentiye kapıldım.) Yalnız şunu eleştirmeden edemeyeceğim: Kitaptaki onca boşluğa rağmen yazı stili ve puntosu gözü çok yoruyor. Her şeye rağmen genç yazarı tebrik ediyorum...

Kötülere ve kötülüklere karşı iyilik mücadelesi, sonra tabiatla savaş ve ulaşılan zaferin akıcı, harika bir anlatım tarzı ile bütünleşmesi güzel bir kitap çıkarmış Mustafa Kutlu'nun kaleminden... Islak kayanın parçalanmasından daha zor insanların yanlışlarını ve kötü hırslarını kırmak! Hikayenin sonunda anlatıcının muhtarı affetmesi oldukça manidar hatta iyiliğin yüceliği denilebilir.

Keşke hayal ettikleri o küçük toprak parçasına sahip olabilselerdi; roman üzücü sonla bitmiş.
George'un yaptığı fedakarlığın örneği zannediyorum ki dünyada çok azdır. Zihinsel engelli birini -çok yakını olmadığı halde- koruyup onun haklarını kollaması "Vahşi Batı" ile ne kadar zıtsa insanlık için, medeniyet için o derece mükemmel bir davranış.
Kitabı elime üç almada bitirdim; geniş zamanım olsa bir almaya bitirirdim; o derece akıcı.

Samim'in "Simerenya"sında yaşamak isterdim. Dünya teknolojinin ve küreselleşmenin etkileri ile daha hiçbir zaman saf, temiz, iyi niyetlilerin dünyası olamaz. ancak Samim gibi kendi özel dünyamızda ve en yakınlarımızın ellerinden tutarak huzuru bulabiliriz. Materyalizmin sonuçlarını göstermesi, yazarın dili harika kullanımı, romancılık yönünün mükemmelliği... Yalnızız dünya klasikleri arasında yerini almış bir romandır diye düşünüyorum.

Bildiğimiz ya da bildiğimizi zannettiğimiz bazı yazar, şair ve bu ülkenin geçmişinde iyi veya kötü izbırakmış şahsiyetleri birinci ağızdan tanımak çok güzel. Halide Edip ile Gazeteci Ali Kemal çok dikkatimi çekti. şu anki Londra Belediye Başkanının Ali Kemal'in torunu olduğunu duyunca gururlanmıştım ama boşuna gururlanmışım; çünkü Ali Kemal zaten gerçek bir vatansever değilmiş...