E-Dergi

Son sayfasına kadar müthiş bir doğayla uyumlanma, insanlığın “öteki” yüzünü her adımda görme, iyi duyguları sonuna kadar hissettiren, içini sızlatan ve insanı düşündüren bir hikaye olarak ilerledi. Her satırda kucak dolusu sarılmak istedim. Açıkçası çok çok beğenmiştim, ancak son sayfa tüm hikayeyle olan uyumlanmamı tersine çevirdi. Üzgünüm. Tüm hikayenin güzelliği karşısında okuyucuyu bir paragrafla boşa düşürmeye bu güzel hikayeden sonra ne gerek vardı dedirtti.

şahane bir kitap beni inanılmaz aldı satır satır ezberlediğim yerler var.

Kitap neredeyse her rafta karşıma çıkıyordu artık okumak zaruri oldu diye düşündüm. Açıkçası kişisel gelişim, psikoloji ve felsefe üçlüsüne çok meraklıysanız bu kitap sizin için çok fark yaratmayacaktır. Ancak hayatımda şimdi şu olsa nası farklı olurdu diye düşünüp o hayal içinde bugünü kaybedenler için çok güzel bir örgü, insan her yere sadece kendini götürür. Neleri kaçırdın ya da hayallerinin pişmanlığı değil önemli olan, kendi özünde ne istediğin ve ne olduğunun farkında olmak. İnsan her yere sadece kendini götürür.

Kalbim sızladı. Başlarda anlamakta zorlandım karakterler hızla akıp gitti konuları birbirine nasıl bağlayacağım derken her şey bir anda yerli yerine oturdu. Büyük bir şaşkınlık yaşadım o hüzünde, sona doğru ise tüm hikaye anlamlandı ve daha büyük bir hüzün çöktü içime. Hep öfke sandığım şeyin aslında hınç olduğunu çok sonra anlayabiliyorsun. Küçücük bir kız çocuğunda ihmalin izleri ve yetişkin Ezster'in içindeki koca boşluk hissi kalbimi çok kırdı. Önceleri hadi ama neden bu kadar öfke yapma derken sonrasında onu anlamak çok daha üzdü beni. Tüm olumsuz duyguların ve yaşadığı yoksunlukların hıncını tek bir kişide anlamlandırıp ona yüklemesi ve bunun etkisiyle bilinç dışı yaşadığı hayat çok etkileyici kurgu. Hüzün dolu bir hikaye. İnanılmaz bir gözlem ve aktarım.

Haz ve acı, tercih veya kaçınma. Bahsettiği haz hiçbir zaman bizim anladığımız basit anlamda “haz” olmamış. Epikür için haz acıdan kurtuluş. Geçici tüm hazların karşısında. Ölüm hakkında çok güçlü görüşleri var, bir çoğu Yalom’unda uzun uzun anlattığı noktalar. “Ölüm varsa ben yokum, ben varsam ölüm yok.” Bu konudaki özümüze olan kaygıları hafiflettiğini düşünüyorum. “Sadece şimdiki zaman bizimdir.” MÖ 300 döneminde söylenmiş olmasına karşın bugün bizim hala uygulamakta zorlandığımız üzerine pratik yaptığımız konular. Ayrıca iyi bir hayat doğaya yakın bir hayattır diyor ve arkadaşlarla dolu bir çevreyi toplum içinde olmayı yeğlemelidir diyor. Tüm bunlar bugün insan olarak depresyon ve kaygıya karşı en güçlü ve bedava silahlarımız halbuki. Tabi ki çoğu görüşleri bugünkü gerçekliklerimiz ile aynı değil ama teknoloji dışı bir dönem için inanılmaz bir bilimsel öngörü olduğunu düşünüyorum.