E-Dergi

Duyguların nasıl körelmiş bir hale geldiğini, bunun sebebinin hayat olması ama suçlunun insan görülmesi gerçekten çok garip. Gerçekleri kabullenip bu şekilde yaşamanın toplumca hoş karşılanmadığını görüyoruz fakat gerçekleri kabullenmeyen insanlarada gerçekleri kabullenmesi yönünde öğütler verip destek olunması gerçekten çok karmaşık bir paradoks. "Her şey doğru, hiç bir şey doğru değil"

Ne kadar ders alırsak alalım doğru yaşamı her daim sorgulatıp tereddüte düşürecek bir eser.
İlişkiler açısından, insanların duygusal hasarlarının hayatlarını kelebek etkisi gibi nasıl değiştirdiğini ve sonuç ne olursa olsun kimsenin hatasını kabul etmemesini çok iyi bir şekilde işliyor. İkinci bir hayatımız dahi olsa , bu kitaptan ders çıkarıp ona göre yaşasak bile değişmeyecek kader ve iç dünyamızın kendini sorgulamasına son vermeyip aynı sonuca çıktığını anlıyoruz.

Şimdi ye kadar okuduğum tiyatrolardan çok daha farklı, hikayesi ve karakterler çok derin ve uçlarda. İnsanın tutkularının güçlülüğünün trajedik sonuçlar doğurmasını mükemmel anlatıyor.

Hümanizmin gerçek hayatta yeri olmadığını, insanların karanlık taraflarının buna asla müsade etmeyeceğini ve insanın bencilliğinin buna her daim engel olacağı çok güzel bir hikaye ile anlatılmış. Hümanizm için üstünlüğün gerekli olduğunu da anladım ki buda aslında hümanizm in kendine zıtlığı gerçeğini gösteriyor.

Tereddütün aslında ne kadar hayatımıza işlediği ve bunların makul sebeplerini gözler önüne seriyor. İnsanların güvensizlik aşılamaları yüzünden hayatlarımız ne kadarda zorlaşıyor.
Keşke o karanlık taraf ve kötü? İnsanlar hayatın içinde olmasa. İşte o zaman düşüncelerimiz , kuşkularımız yok olur ve ilişkiler , psikolojilerimiz huzurla dolar... Okuduğum en iyi Türk eserlerinden herkese tavsiye ederim . Tereddütlerin hayatımızı zavallı hale getirmesine son verdiğimiz günleri görmek arzusuyla...