E-Dergi

okumak için içimde anlatılmaz bir istek duyuyordum. bu isteğin dayanılmaz baskısıyla almıştım romanı. yazarın daha önce eserini okumamıştım ve bilinmezliğin verdiği bir coşku hissettim içimde kitabı alıp elimde tuttuğumda. 666 sayfalık roman her 600 sayfalık romanda olduğu gibi yüzeysel okuyucuları ve okumak için yeterince konsantre olamamış kişileri yer yer sıkacaktır. sabreden her okuyucunun özel bir roman okuduğu düşüncesini taşıyacağını biliyorum. eğer bol vaktiniz varsa yazarın detaylı dünyasında gezinmek canınızı sıkmayacaktır.

PETRA TRAJEDİ AVINI CAMDAN GÖKYÜZÜ DE OLDUĞU GİBİ ŞATAFATLI BİR ZAFERE DÖNÜŞTÜREMİYOR BU KİTABINDA. GÜNAHKAR 2. SINIF GÖZARDI EDİLEN ACEMİ BİR YAZARIN KALEMİNDEN ÇIKTIĞI DÜŞÜNCESİNİ AZ FARKLA ENGELLEYEBİLİYOR. CAMDAN GÖKYÜZÜNÜ OKUDUKTAN SONRA OKUYUCUDA HAYAL KIRIKLIĞI UYANDIRIYOR.

DAWKİNS BU ESERİNDE OLABİLDİĞİNCE CANLILIĞIN GELİŞİMİNİ, ATALARIN EVRİMSEL KARARLARINI, CANLILARIN AKRABALIK DERECELERİNİ ANLATMIŞ. ÇOĞU EVRİM KARŞITI BİREYİN CANLILARIN ORTAK ATA OLABİLECEĞİ DÜŞÜNCESİNİ MALUM DÜŞÜNSEL KOPUKLUK YÜZÜNDEN AKLA YATKIN BULAMAYIŞI ÜZERİNE YAZILDIĞI VE İŞE YARADIĞI OKUNUNCA ANLAŞILIYOR.

Yazarın gözde eserlerinden biri olan bu romanı ön araştırmalarım sonucu büyük bir beklentiyle okumuştum ve sonucunda hayal kırıklığı yaşamadım. Girift, ısrarlı bir çabayla kurgulanmış zekice cümlelere rağmen yazarın dili anlaşılır. Aslında nesneleri ve duyguları seçtiği farklı kelimelerle tasvir edişi bir çeşit büyüyü andırıyor. Roman kahramanları hayattan beklenilmeyecek derecede aşağılık varlıklar. ihanetin, sapkınlığın ve merhametsizliğin en uç noktalarında gezinen karakterleri en uygun noktalara yerleştiren Nabokov okuyucunun ruh halini bozmayı başarıyor. humbert humbert öylesine profesyonel bir sübyancıdır ki yazarın mı olağanüstü bir sezgiyle eserini oluşturduğunu yoksa çok iyi bildiği bir duyguyu kaleme aldığını anlayamıyoruz doğrusu. tüm bayağı duyguların yoğunlaştığı Lolita eseri yinede bir kaç anlamlı topluma yönelik mesaj vermeyi ihmal etmiyor. sağlam, evet sağlam bir roman. fazlası değil..

bu kitabı lisede okumuştum, roman beğeni eşiğim son derece düşük olmasına rağmen kara büyü eserinin berbat olduğunu anlayabilmiştim. beğeni dolu yorumları okuyunca fena şaşırdım. nöbet, gecenin sesi, belki vampirin öpücüğü dışında koontz sağlam bir gerilim romanı yazmayı başaramadı bence.