E-Dergi

Latif kardeş evet evren bir tasarım sonucu oluşmuş izlenimi veriyor. aslında bütüne baktığında canlılar için tamamen bir yıkım olan şartlara sahip ve atmosfer dışında biz canlılar için pek anlam ifade etmiyor. ancak kendine hiç sordun mu evreni yaratan ve ona bir nizam veren bir canlı evrenin kendisinden bile akıl karıştıran bir yapıya sahip olmalıdır. neden illaki yaratıcı olmak zorunda. yaratıcı tüm sorunları çözüyor mu ve sen onun nasıl var olabileceğini açıklayabilecek misin. bu bir kanıt değildir sadece bir inançtır ve biz insanların karanlıktaki mum ışığında yani bilimde inanca yer yoktur. inanmayız biliriz!!

Dawkins Tanrı yanılgısından sonra daha derli toplu ve tutarlı bir stratejiyle bu kitabı yazmayı uygun bulmuş. Çok akıllıca bir yöntem kullanmış. insanların tanrı yanılgısından kurtulabilmesi için doğduğu coğrafyaya has ve kaçınılmaz olarak inandıkları dini sistemlerin tutarsızlıklarını irdelemiş. insanların elindekini alırsanız aynı inanç ve umutları taşımazlar.

kitabın görseli beni kendine çektiği için Alfa yayınlarını tercih ettim. tabiki çeviri ve kalite konusunda çekincelerim vardı ancak hepsinin boş olduğunu kitap elime gelince gördüm. 1600 lü yıllarda böylesine bir romanın yazılıyor olması ve kitabın ilk sayfalarında görmemizin mümkün olduğu telif haklarıyla ilgili ahkamların bulunması insanı şaşırtıyor. çok iyi

150. sayfaya kadar yazarın verdiği detayların gereksiz olduğunu düşünüyorum. insan okurken biraz sıkılıyor ancak geri kalanını ilgiyle okudum. romanda pek olay geçmiyor, olanlar ise tatmin edici bir sonla bitmiyor. yazarın anlatım tarzı ve diyologların canlılığı okuma hissini kırbaçlıyor. absürd ve hiper gerçeküstü konusunu, hikayenin bir sonuca bağlanamayışını göz ardı edersek çok iyi diyebiliriz.

Sanki 1 gecede alternatif geleceğin tüm detayları oluşmuşcasına sığ bir geçiş sürecine şahit oluyoruz. yeni dünya inandırıcı değil çünkü detaylar nerdeyse tamamen feminizm kafasıyla oluşturulmuş düşüneler için harcanmış. yeni dünya o kadar iğreti duruyor ki insan kendini içinde hissedemiyor. romanın %80 i safsata , yazarın üslubu iyi olmasa romandan kurtulmak için toprağa gömeceğim. yazar 1400 yıl öncesi arap yaşayışına öykünmüş gibi, kadınları yürüyen rahimler olarak düşünmesi kurgu olarak pek göze batmayabilir ancak romanda bu düşünce o kadar öne çıkıyor ki tuzsuz bir yemek demek az kalır. Feminizm erkeklere hakaret etmek demek değildir. ne yaşandıysa artık romanda pek çok giydirmece mevcur. sona doğru ilgi artıyor ancak o anlara kadar can sıkıntısı