E-Dergi

Ömer Faruk Dönmez, “Ölü Bir Yazarın Anlattıkları” adlı eserinde, okuru alışılmış anlatı kalıplarının ötesine taşıyan, zarif ve derinlikli bir kalemle karşımıza çıkıyor. Dönmez’in dili; yalınlığın içinde saklı ironiyi, felsefi sorgulamaları ve insanın varoluş sancılarını büyük bir ustalıkla harmanlıyor. Anlatıcının ölümle olan mesafesini ve bu mesafeden dünyaya, yazıya ve insana dair geliştirdiği benzersiz bakış açısını, okuru yormadan ama sarsarak aktarıyor. Yazarın kalemi, incelikli cümlelerle sıradan görünen kavramların arka planını açığa çıkarırken, okura metnin içinde gezinen bir hayalet olma hissi veriyor. Dönmez, bu eserinde hem hikâyeciliğin sınırlarını esnetiyor hem de dili, düşüncenin en kırılgan yerlerine dokunacak kadar nahif ve cesur kullanıyor.

Romanın isimsiz ‘adam’ karakteri, aslında Doğu’daki birçok yitik adamın, kendi dilini, geçmişini, inancını, hatta aşkını bile yabancılaşmış bir halde yaşayan bireyin temsili gibi okunabilir. Çapkur’un dili sade ama yoğun; Doğu’yu folklorik bir masal mekânı olarak değil, günümüz insanının içsel labirentine dönüştürerek anlatıyor.

Kitabın başlığındaki ironi, aslında metnin genel ruhunu da yansıtıyor. Yemen gibi “doğulu”, “egzotik” bir yerde bile bir yabancılık hissi, dışlanmışlık ya da yanlış anlaşılma yaşanabiliyor. Bu da bireyin coğrafyasını, köklerini, ten rengini aşan daha derin bir ‘yerini bulamama’ halini gösteriyor.

Belki de Üzülmeliyiz, modern insanın yorgun, unutkan ve yüzeyselleşmiş haline karşı bir itiraz, bir tür “mahzun direniş” metni olarak okunabilir.

İblis Kurt Düşüren Son Röportaj, mizahi, düşündürücü ve eğlenceli bir okumayı seven herkes için mükemmel bir tercih. Hem felsefi derinliklere dalıp hem de karakterle birlikte büyüyen bir hikaye arayanlar, Dönmez’in bu eserini mutlaka okumalı. Yazarın kendine has üslubu ve insan ruhunu inceleyen bakış açısı, gerçekten takdire değer. Bir solukta bitireceğiniz, fakat bitirdikten sonra uzun süre etkisinden çıkamayacağınız bir kitap.