E-Dergi

Yanımda taşımaya ideal, yolda not almak için vs. Tek eksiği/olsa güzel olurdu dediğim; kağıt çekip çıkartılmıyor, mesela bir şey yazıp birine verilecekse dümdüz çıkmıyor. Ama normal not almak için güzel.

Hediye ettim 15 yaşlarında birine. Hediye etmeden önce kendimde okudum. Hoşuma gitmişti. İşe yarar mı bilmiyorum ama belki namazı sevdirmeye vesile olur. İçinde çeşitli sebepler sunuluyor namaz kılmak için, çocukların anlayacağı şekilde.

4, 6, 8, 10 yaşlarında ki çocuklara okudum. 4 yaş için bir tık uzundu. Resimlerine baktık. Kitap kaliteli, parlak, renkleri canlı ve çizimler çok güzel. Hikayede çok tatlı. Hem güldük eğlendik, hemde hayvanların doğal yaşam ortamlarını, farklılıklarını düşündük.

Ilk başta okurken önce çok ısınamadım yavaş ilerliyor gibiydi bana göre, ama sonra ilerledikçe ve özellikle sonundaki mesajı anlayınca beğendim. 8 yaşındaki kardeşimde beğenerek dinledi. Kitap bitince hakkında sohbet ettik. Bence bu konuda (kitap okumayı sevmemenin nedenleri olabilecek göz durumu) özellikle büyüklerin okuyup farkındalığa varması gerekiyor. Çocuklar kitap okumayı sevmiyorsa neden diye düşünmeye araştırmaya itebilir insanı. Bir eleştirim/ek notumda şu olacak: Hikayenin ana karakteri evden kaçıp bir yabancıyla konuşup, yine o yabancıyla bir yere gidiyor, o kısmı okurken pedagojik açıdan çocuklara yabancıyla bir yere gitmemesi gerektiğini anlatmak gerekir. Kitaptaki gibi iyi niyetli sonuçlanmayabilir. Mesaj bu değil biliyorum ama hikayenin içinde yinede dikkat etmek gerekir anlatırken doğrusunuda.

Ince bir hızlı okunabilecek bir kitap, sürükleyici ve merak uyandırıcı. Evet diğer romanlarınıda okuyanlar için hikayenin genel ilerleyiş şekli aynı/çok benzer, farkındalıktan değişime giden bir süreç, ama yinede ben her farklı karakterin kendi yolunu buluşunu okumayı seviyorum, olay örgüleri tekrar etsede kendini. Ama şunuda ekleyeyim yazarın ilk okuduğum kitapları dahada etkileyiciydi benim için (Modernizmin Kurbanları, Kardeş Kurşunu, Yozlaşmış duygular, Ana Yüreği, Zamanın Zeynebi en sevdiklerim).