E-Dergi

Narsist bir annenin kızı olmak, yıllar boyu süren bir acı demektir. Özellikle de narsizmin uçlarında bir anneye sahip olanlar için en büyük tedavi yönteminin anneden uzaklaşmak ve kendine yolculuğa çıkmak olduğu tavsiye ediliyor. Kitapta verilen önerileri kitabı okumadan çok önce uygulamış ve faydasını görmüş biri olarak kitabın çok büyük yol gösterici olduğunu söyleyebilirim. Bu süreç derinizin etinizden ayrılması kadar acı verecek belki ama bu hayatı sadece bir kez yaşama şansınızın olduğunu ve buna değer olduğunu unutmayın. Kitap bu konuda çok iyi işlenmiş. Yazarın kendisinin bir narsist anne kızı olması ve terapilerinde de narsist anne kızlarına ağırlık verişi yalnızlık duygusunu alıp götürüyor. Hayır, annesiyle arası kötü olan, bir türlü annesinin onayını ve sevgisini kazanamayan siz değilsiniz!

Kitapta özellikle belirli hastalık tiplerine sahip insanların benzer çocukluk deneyimlerine sahip olduğu bilimsel araştırma sonuçlarıyla desteklenerek anlatılıyor. Yüzden fazla hastayla yapılan yüz yüze görüşmelerden de kesitler aktarılarak hikayelerle ebeveyn-çocuk ilişkilerinin ileriki yıllara çocukta kronik hastalık (MS, ASL, kanser, otoimmün hastalıklar...) olarak yansıması arasındaki güçlü bağ gözler önüne seriliyor. Her ne kadar literatüre atıfların olduğu paragraflar biraz akademik bir dilde yazıldığı hissini yaşatsa da yazar sonrasında konuyu herkesin rahatlıkla anlayacağı şekle tekrar çevirip pekişmesini sağlamış. Özetle, çocukluk zamanlarında bir şekilde öğrenilen olumsuz “stresle başa çıkma” mekanizmalarının bireyin kişisel sınırlarını belirlemekte zorluk yaşamasına ve “hayır” diyemeyen bu kişilerin vücutlarının hastalıklarla “hayır” tepkisi vermesi anlatılıyor.

Kitabı çok beğenerek okudum. Psikoloji alanında uzman olmayıp ilgi duyanlar için el kitabı olabilecek nitelikte olduğunu düşünüyorum.

Peki bu kitap danışanlar için uygun mudur?