E-Dergi

Yine güzel bir Murathan Mungan yapıtı. Bütün güzellerde olduğu gibi bunda da olumsuz eleştiri yapacak yerler bulunuyor.
Yüksek Topuklar'da tanıtılan her kişi hakkında sayfalarca ve okuyucuyu yoran yorumlar yapılmış. Anlatacağı asıl konuyu unutup sadece o kişi hakkında bilgi veriyor. Ama bu çok uzun tutulduğu için insanı sıkıyor. Okunan bir kitap okuyucu tarafından aynen yaşanır. Kahramanlarla üzülür, onlarla seviniriz. Onların yaşadığı herşey bize de yansır. Bu kitapta da kahraman çok karamsar ve sürekli stres altında yaşıyor. Haliyle bu da okuyucuya yansıyor. Demek istediğim, kitabı okurken biraz strese giriyor insan. Bu da yazarın başarısını gösterir; çünkü bu, onun kahramanın duygularını, hissettiklerini direk olarak bize verebilmesinden kaynaklanıyor. Bir romanda olması gereken önemli özelliklerden bir tanesi. Aynı zamanda Tuğde biraz abartılı geldi bana, yani beş yaşındaki bir kızın o kadar çok şey bilmesi ve Nermin'i bu kadar yorması saçma.
Bunun yanında cümlelerini çok güzel süslemiş ve akıcılık kazandırmış esere. Başarılı kelime oyunları var. Çok iyi olmasa da insanı can sıkıntısından kurtarabilecek türde bir roman.