E-Dergi

Şiiri hayat nizamı olarak benimseyip İstanbullar'a koştu gibi gelir bana.O hep uzağında kalmıştır taşralılığın. Gerçek bir taşralı olmasına rağmen İstanbul beyefendisi tavırlarıyla gönlümüze girmişti. Şiiri de bu atmosferin canlı tutuluşuduır desem abartmış olmam. Ancak sıradan bir şair olarak kalmamak için azami gayret sarfetmesine rağmen istediği yolu aldığını söyleyemem. Hoşça Kal Hüzünbaz Çocuk, bir ince şiir denemesidir bence. Şiirlerinden bekledeği buysa, amaç gerçekleşmiştir.

Müştehir Karakaya, bugüne kadar yazdıklarında tıkanan bir dil kullanınca onu çok rahatça eleştirmiştim. Fakat bu seferindeki anlatımı, sözü zorlamadan; ama usulca akan bir yağmur gibi serpmiştir üstümüze. Anlattığı konuyla birebir örtüşen diliyle kendisine çeken bir eser kazandırmıştır edebiyatımıza. Bir yazara, daha çok bir şairin özel hayatına merak duyanların, yağmur kültürünün açılımını okumak isteyenlerin dikkatine takılması gereken bu eserden ötürü, olmadı bu anlamında eleştirdiğim bir yazarı şimdi keyifle yudumluyorum.

Bir şair olarak benim de düşündüğüm aynı şey. Birilerini rahatsız etmesin diye ıhlamur içirilmiş yazılar mı yazmalıyız yani? Bu yüzden gazetelerden kovulduk da kime kâr oldu? Onlara mı? Sanmam bile demiyorum. Bana tabii ki. Bunu, şimdilerde değil, ilerdeki hayatımda görmenin tadıyla Adalet Ağaoğlu'na teşekkür ediyorum. Okunması iyi olur gibi sıradan bir tavsiyeyle değil, illa okuyun diyerek...

Yaşadığımız ülke öyle bir hale gelmiş ki, artık herkes 'öteki'nden söz etmeye başladı. Daha güzel ve iyi niyetlerle dolu bir ülke özlemi bu.Yazarının anlattığı şeylere ek olarak söylenmesi gerekenleri de hesaba katarsak, gerçekten okunacak kitap. Bakalım bizdeki Türkiye ile haldeki Türkiye arasında ne fark var?

Yaşanan bir şiir varsa ortada, bu Beyan yayınları'yla ortaya konan şiirlerin tamamında değil, Ali K. Metin gibi nakış işlercesine şiir yazanların şiirleriyle vardır. Onun şiir duyarlılığını yakından tanıyan insan olarak diyebilirim ki, Ali K. Metin sahte ve geçici hevesler uğruna yazan şair değildir. Kitabındaki sürgünlüğü kendisi hiç yaşamamış olsa da, bir şair için sürgünlüğün boyutunu çizmiştir:atlas. Yeryüzünde bir avare gezinti yani. Duyarlılığında ince ve etkilenmeye açık bir kalemdir, dememek için bayağı zorladım kendimi. Bundan sıyrılması dileğimle.