E-Dergi

Cezaevinin herkes için boğucu olan havasını bir mektebe dönüştüren, biri romanlarıyla biri şiirleriyle halkın gönlünü fethetmiş iki büyük Aydın... Okuyun ve ülkemizde sorgulamak, düşünmek ve düşündüğünü kaleme dökmek için illa çile mi çekmek gerekir? Siz karar verin...

Halkın içinden bir yazar olan Orhan Kemal'in eşine ithaf ettiği ve tanışmalarını anlatan romanı..Onu tanımak isteyenlerin Baba Evi ve Avare Yıllar romanlarıyla beraber mutlaka okuması gereken bir kitap...

Ağlayarak bitirdiğim "El Kızı" romanından sonra içim ısındı, sevdim Orhan Kemal'i... Acaba nasıl bir insandı? Sevinçleri, öfkeleri, dünya görüşü, ailesi, dostları, hayalleri nelerdi? derken karşıma bu kitap çıktı. iki dostun samimi, sımsıcak mektuplarını; kimi zaman gözlerim yaşararak, kimi zaman gülerek okudum...Peki neden mi Orhan Kemal'i okumalıyız ve tanımalıyız? Orhan Kemal 1969'da davetli olarak Moskova'ya gider ve orada rahatsızlanarak hastaneye kaldırılır. Hastanede onu gururlandıran bir hadiseyi şöyle dile getirir:"Bir de kaldığım hastanenin temizlik işlerine bakan, hatta yerleri paspas eden bir kadının, tercümanimiza benden söz etmesi "Ben onun romanlarını okudum" demesi..." Bir Rus hademe tarafından sevilen,okunan Orhan Kemal...Onu tanımamak sizce de bizim ayıbımız değil mi? Okuyun bu kitabı...Siyasi dar kalıpları bir kenara bırakarak, aydınlarımızın kimine komünist, kimine gerici yaftası vurmadan lütfen okuyun, sadece okuyun...