E-Dergi

İhsan Oktay Anar... Üslubu... Kullandığı kelimeler, sayfalardaki akıcılık, olay örgüsündeki düğümler ve çözümler, günlük kullanımın içinde olan ama derinine inildiğinde içinde birçok sırlar barındıran anlatı tarzı... Kitabın bütünü yanında söylenen kelimeler çok aciz kalıyor! Okuduktan sonra susup sadece gönül dilinden anlatılası bir kitap...
Herşeyiyle çok beğendiğim ve bu kitaptan sonra samimiyetle kendisinden "İhsan Amca" diye bahsettiğim tek yazar...

Bu kitap yazarın en beğendiğim kitapları arasında.
Okunası, düşünülesi, yaşanılası bir kitap. Herkesin farklı çıkarımları olacaktır kitapla ilgili,öğretilerle ilgili; ama adam çok yaşanılası yazmış. Ya birçok kişi bunu yaşamak isteyip yaşayamaz ya da çok az kişi ister ve yaşar! Ortası yok bunun! Teşekkürler Paulo Coelho, arşivime yeni bi kitap daha eklediğin için...

Pek fazla yoruma gerek yok aslında. İnsanın kendini saflaştırarak, kalbini düşüncelerini temizleyerek, sevgisiyle ve enerjisiyle neler yapabileceğini çok net anlatıyor. Belki daha da fazlasını yapabiliyoruzdur...

bu kadar karmaşık, ama sonuna geldikçe bu kadar açık...
geçmiş... ama bugünde geçmişi bu kadar yakın duyumsayabilmek...
tuhaf, merak edilen, açıklaştıkça karmaşıklaşan...
bittiğinde gülümseme, hüzün, mutluluk ve burukluğu aynı anda yaşatan...

bitirdiğimde aklımdan geçenler bunlardı.
eğer okumanız isteniyorsa öyle yada böyle okursunuz. alacağınız tat da beklentilerinize, cümlelere ve anlatılmayana yüklediğiniz manada saklı.

amaç kitap okumak değil mi arkadaslar?
neden kapağın rengi yüzünden kitap okunmuyor yada elde tasınmaktan cekiniliyor?
sasırıyorum dogrusu...
neyse kapak griye dönüşmüş ve herkesin gönlü olmuş...
iyi okumalar...
ama kapağı yüzünden okunmuyorsa eğer bu çalışmaya çok yazık edilmiş demektir.