E-Dergi

Ne zaman elime bir Agatha Christie kitabı alsam başlamamla bitirmem bir oluyor ve yine öyle oldu. Kitabı okumak yerine içiyorum resmen. Bu kitapta da Belçikalı dedektifimiz kendisini bir cinayetin tam yanı başında buluyor.

Bayıldım. Tam bi kendini affetme hikayesiydi. Öfkeye tutunmak yerine affetmeyi seçme ve boşver gitsin hikayesi. Sonundaki bir olay tahmin edilebilirdi ama onun dışında benim hoşuma gitti. Sakin, aşırı büyük bir şey anlatmayan bir kitaptı.

Pek beklentim olmadan almıştım. Ama çok sevdim ve duygulandım okurken. Bir anne ve babanın başlarına gelen bir felaketi atlatmaya çalışmalarını okuyoruz bir nevi. Bir taraf tamamen teslim olmuş gibi görünürken diğer taraf pes etmeyip sürekli bir kurtuluş arıyor. Başlarda kızdığım şeye sonlarına yaklaştıkça kızamamaya başladım. Özellikle 'Gökler Bizim' kelimelerinin çıkış noktası çok dokunaklıydı. Ben sevdim.

Ne yazsa okurum dediğim yazarlardan biri. Polisiye ve Jane Casey birleşince ortaya bu kitap gibi şaheserler çıkıyor, bunda Maeve Kerrigan'ın etkisi de büyük.

Gerçekten son sayfaya kadar merak ederek okudum. Gayet heyecanlıydı. Zaten bir adamın Marsta hayatta kalmaya çalışması bile heyecanlanmak için başlı başına bir sebep. Yalnız uyarmakta fayda var, okurken uzay hakkında biraz bilgili olmak gerekebilir; mars tırmanma aracı, Hab, yüzey aracı, N2, H2 falan filan derken biraz kafa karıştırıcı oldu. Onun dışında çok sürükleyiciydi.