E-Dergi

Ben Duygu Asena'nın yeni kitabını eleştirmekten çok, kafama takılan bir noktaya değinmek istiyorum. Belki bir soru sormak istiyorum desem, daha doğru olur.
Bu son kitabını bir solukta okudum; gerçi kitaptaki karakterler ve hikaye, Türkiye geneli şöyle dursun, minicik bir kesimin, Türkiye koşullarında hala 'marjinal' sayılabilecek bir ilişkiler bütününü anlatıyor, ama olsun... ben Asena'nın, Türkiye'nin her kesimiyle ilgilendiğini, konuşmalarından biliyorum)... ayrıca, Duygu Asena'nın okuyucu kitlesi, bunlara yabancı değil.
Benim esas dikkatimi çeken ve bunu fark ettiğimde çok ama çok şaşırtan nokta ise şu:
Sayfa 98, Bölüm 27 -İntikamın acı oldu / Selin "Sinan bunu ilk kez yaptı..."
Burda sözü edilen kişinin 'Bora' olması gerekmiyor mu? Çünkü sözü edilen ve ilk kez yaptığı vurgulanan olayın kahramanı Bora (ilk kez haber vermeden gece eve gelmiyor!)
Belki yanılıyorum diye, diğer okuyuculardan, belki de Duygu Asena'nın kendisinden bir yanıt gelir diye, kafama takılan soruyu burda paylaşmak istedim.

"İsyan Günlerinde Aşk"... Aşk galiba özellikle dar zamanlarda ve zor koşullarada daha da bir derin oluyor; Ahmet Altan da bunu çok iyi dile getirmiş. Kitapta bütün karakterler o kadar tanıdıkki... her birimizin içinden geçen en saklı ve gizli duyguları dile getiriyor ve bu, üstü kapalı tutulmaya çalışılan 'gerçeklerimizi'Altan'da okumak insanı neredeyse korkutor. O, gerçekten sadece kadınları çok iyi anlatan bir yazar değil; o, insanı çok iyi tanıyor, çok iyi anlatıyor. Edebiyatı edebiyat yapan unsurları çok iyi bir araya getirmiş ve olaylar örgüsünü son derece ustaca birbirine bağlamış. Hediye'nin ölümüylede kitabını sanatsal anlamda doruk noktasına ulaştırmış.

Wilber'ın "merhamet ve Metanet" adlı kitabı bu yıl başıma gelen en güzel, en iyi ve en gerçek şey! Hayatı ve insanı bütün acı ve sevinçli yönleriyle anlatan, her şeye rağmen yaşama sıkı sıkıya sarılamanın gerekliliğini ve bunun da sadece sevgi ile olanaklı olduğunu, yüreklere işleyen bir derinlikle anlatan bu kitap, son derece üzücü ve trajik olmasına rağmen, bir o kadar da güç veriyor; sahip olduklarımızın önemini ve değerini yeniden hatırlatıyor.