E-Dergi

Olağanüstü Bir Gece, seçkin bir burjuva olarak rahat bir hayat sürdürürken giderek duyarsızlaşan bir adamın hayata tekrar tutunmasının hikayesidir. Kendi deyimi ile donuklaşmakta olan, hiç bir şey hissetmeyen bu adam sıradan bir günde hiç hesaplamadan bir suç işler. Ve bu suçla birlikte yeniden hissetmeye başladığını, yaşadığını hisseder.
Zweig, duyguları öylesine büyük bir hünerle eğip büküyor ki okurken gerçekten mest oluyorum her defasında. Kısacık bir zaman diliminin, hiç hesaplanmamış küçücük bir olayın bir insanın hayatını nasıl ve ne derece değiştirebileceğini çok güzel bir şekilde anlatmış. ' Birilerini sevindirmenin ve bundan sevinç duymanın ne kadar kolay olduğunu hissediyordum. ' diyor kitabın bir yerinde. Sizde okurken hissediyorsunuz bunu. ' Bir kez kendini bulmuş olan kişinin bu yeryüzünde yitirecek bir şeyi yoktur artık. Ve bir kez kendi içindeki insanı anlamış olan bütün insanları anlar. '

Anlamlandıramadığım kitaplar.

Aradığım tadı bulamadım. Tiyatro şeklinde yazılışının da bunda etkisi olsa da genel olarak çok sevmedim.

Kısa kısa anekdotlardan oluşuyor Seyrek Yağmur. Sonra hepsi toplanıyor bir bütün oluyor, insan oluyor, Rıfat oluyor. Sen, ben, o oluyor. Kendimizi buluyoruz. Altını satır satır çiziyoruz.
Sevdim. Barış Bıçakçı'nın naif anlatımı bu kitabın satırlarına da işlemişti. Okumaktan zevk aldığım bir yazar kendisi. Bir Bizim Büyük Çaresizliğimiz olamaz elbet. Olmasını beklemekte doğru olmaz. Ama yinede insan kıyas ediyor. Bizim Büyük Çaresizliğimiz'in yeri ayrı kalacak sanırım hep.

Bu kitabı neden daha önce alıp okumadım diye hayıflanıyorum şuan. Bana göre, hatta sanırım her okuyana göre bu kitap bütün kitap severlerin okuması gereken bir kitap.
Okurken o kadar çok satırın altını çizmek istedim ki anlatamam. Mutlaka kendinizi buluyorsunuz bu kitapta.