E-Dergi

Nazi döneminden sonra, bu dönemdeki yargılamalarda, ölüm cezalarının verilmesinde, bu cezaların infaz edilmesinde aktif görev almış olan hakim, savcı, gardiyan, cellat vb kişilerin, kendilerini sadece yasaları ve emirleri uygulayan masum kişiler olarak gördükleri, toplumun da bu ve benzeri kişileri sözkonusu fiillerinden ötürü dışlamadıkları gibi aksine onları normal bir şekilde kabullendikleri çarpıcı örneklerle anlatılmış.
okuması kolay olsa da o zamanki elim hadiseler yürek yakıcı.

Abdulkerim Bey ile Kara Kemal'in maceraları ile başlayıp olgunlaşan hikaye, son bölümlerde maliye emeklisi Emin Bey'i de içine alıyor. Bazı yerlerde Kara Kemal'in ağzından İttihat ve Terakki döneminin muhasebesini yapılırken, bazı yerlerde Emin Bey ile sorumluluk duygusu ile etliye sütlüye karışmadan yaşamanın rahatlığı arasında gidip geliyor okuyucular.

Kemal Tahir'in romancılıktaki ustalığı, olaylar hiç heyecanını kaybetmeden aktarılmaya devam ederken, duygu - düşünce - analiz aktarımlarının da bu heyecanla atbaşı götürülmesindeki inanılmaz başarı ile karşımıza çıkıyor.

"Zor yaşar kendi kendisinin gözünden düşen adam" "Yenik düşeni rakamların gerçeği bile kurtaramaz" "it dişi, domuz derisi" gibi orijinal deyişler içermesi çok etkileyici.

Herkese tavsiye ederim.

Yaklaşık 60 sayfalık bu öykü derlemesinde, ilginç tesadüfler, yazarın diğer eserlerinde de kullandığı gibi aktarılmış.

çevirisi kaliteli, Napolyon ile ilgili hap bilgi şeklinde yazılmış, ilgi çekici bir kitap. Resimler, renkli olsaydı daha iyi olabilirdi.
Bu dönemle ilgili birçok ilginç bilgiler öğrenmeme vesile oldu.

Korsika adasında doğduğu, kendisinden yaşça büyük dul bir kadın olan Josephine ile ilişkisi,1795'te Osmanlı'ya askeri alanda topçuluk uzmanı olarak gitmek istediği, Mısır'a yapmış olduğu sefer ve bu süreçte sürekli Kur'an okuması, inşa ettiği kurumların bugün hala ayakta olması, fırsatlardan yararlanmak için Fransız Devrimini ve birçok ilkeyi nasıl kullandığını, kanlı olmasa da otoriter bir rejim kurduğu, elit okullardan yetişen dar bir kadro içinden atamalara ağırlık vermesi, agnostik olduğu, Devrimin kaldırdığı kölelik kurumunu sömürgelerde yeniden kurduğu, bugünkü AB benzeri ideallere sahip olduğu, Goethe gibi aydınları etkilediği, sevenlerinin simge olarak menekşe taktıkları, Victor Hugo'nun Napolyon'un generallerinden birinin oğlu olduğu, Hitler'in kabrini ziyaret ettiği gibi.

Bu kitabı okurken bir roman değil de iki zihnin içinden geçiyormuş gibi hissettim. Nietzsche’nin keskin düşünceleriyle Breuer’in içsel çatışmalarının yan yana akması çok etkileyiciydi. Felsefe ve psikolojinin bu kadar akıcı ve insani bir şekilde anlatılabilmesi gerçekten büyük bir ustalık.

Bazı bölümlerde durup uzun uzun düşündüm, bazı cümlelerin altını çizmeden geçemedim. Nietzsche’nin yalnızlığı, acısı ve anlaşılma isteği çok gerçekti; Breuer’in kendi zaaflarıyla yüzleşmesi de en az onun kadar dokunaklıydı.

Kitap bittiğinde zihnim dolu ama kalbim sakindi. Hem düşündüren hem de insanın kendine bakmasını sağlayan nadir kitaplardan biri.