E-Dergi

Gazap üzümleri Steinbeck’ten okuduğum en iyi kitap diyebilirim ama hangisi iyi değil ki zaten? Bu kitapta emeğin nasıl sömürüldüğünü, insanların kendi yuvalarından kovulunca hayatın her sillesiyle nasıl da savrulduklarını ve ne acı şeylere sırf yaşam için katlanıldığını gördüm. Bu roman hiç eskimez dünyadaki bu düzen sürdükçe.

“Ahlaka uygun olan ya da olmayan kitap diye bir şey yoktur. Kitap ya iyi yazılmıştır yanda kötü yazılmıştır. Hepsi bu.” Daha giriş bölümüyle beni mest eden, her sayfası ayrı bir aforizma olan bu klasiğin sonu da başı gibi çarpıcıydı. Belli bir yaşa gelen herkesin okuması gerekiyor.

Çok güzeldi böylesine büyük başyapıtlar yazan bir yazarın iç dünyasını okumak. Her sayfada altını çizecek bir cümle buldum.

Bu kitabı aylar önce ikinci kez okudum. Şu anda kardeşim okuyor. Onun okuduğunu görmek daha da mutlu ediyor insanı.

Bu kitabı çocukluğumda okuyamamıştım. Sonradan alıp okuma fırsatım oldu. Kalınlığına rağmen su gibi akıp gidiyor. Seri her kitapta daha da güzelleşiyor.