E-Dergi

her ne kadar kırmızı orduyu,siyah dini temsil ediyor,bu kitap da, ordu ile din arasında çelişen bir hayatın romanıdır dense de, buna şiddetle karşı çıkıyorum. okuyunca görürsünüz ki, kitapta bu çelişki, julien'in ihtirasına karşılık oldukça kısa yer almıştır. burada cevdet perin'in yaptığı yoruma katılıyor ve kırmızıyı dürüstlüki siyahı, ihtirastan gelen alçaklık olarak algılamanızı tavsiye ediyorum. fakat mutlak okunmalıdır. aşkı kurmacadan ibaret sanan bir ruhun ızdırabı kıymetlidir.

bugünün ilişkilerine göre, sıkıcı,samimiyetsiz gibi görünen bu mektuplar, aslında bizi mecnun'a inandıracak niteliktedir. zira gerçeğin belgesidir hepsi. keşke imkanımız olsaydı da adele'in mektuplarıyla karşılaştırarak okuyabilseydik. devamlı tekrar edilen mevzuular var, bunlar size sıkıcı gelebilir.fakat mıutlaka kendinizi taraflardan birinin yerine koymalı ve ısrarcı ve kararlı bir aşığın mektuplarını okuduğunuzu kabul etmelisiniz. sıkıcılığını fazla önemsemeyin derim, muhteşem çözümlemelerde bulunduğu satırları okumalısınız.

bunca zamandır ilber ortaylı okumadığım için kendime çok kızdım doğrusu. bütün seri peşpeşe okunmalı. ilk kitabına başlarken, sıkılacağım diye düşünmüştüm ama kısa zamanda beni alıp götürdü. tarihin maddelemekten ve ezberden ibaret olmadığını, bilen insanlar tarafından çok güzel anlatılabileceğini bize öğretti. üstelik öyle iyi bir bakış açısı vardır ki üstadın, kendinizden utanırsınız. bilmek gerek. mutlaka okuyun. alın hediye edin, özellikle öğrencilere...

iyi bir emekle hazırlandığı her hâlinden bellidir bu kitanın. tarihle ilgilenmeyenler yabancılık çekebilir. ama ben onların dahi alışacakları ve severek sonunu getirecekleri bir kitap olduğunu düşünüyorum bunun. iskender pala, bazı beyitlere öyle açıklamar getirir ki küçük dilinizi yutarsınız. şunu da söylemek gerekir ki, iskender pala ile tanıdığımız kapı yayınlarını pek sevdik, kaliteli baskısıyla içimizi rahatlattılar..

bende adam yayınlardan çıkan kitap var. fakat satışı tükendiği için olsa gerek yorum yapamadım orada. buradan diyelim: ilk kitabını hâlâ okuyamadım, ilk fırsatı kolluyorum. ikinci kitaptan tesadüfen başladım, zararı olduğunu sanmam. ilk başta, sanki psikoloğa gitmişim de bana sakin idyarların hayalini kurduruyormuş gibi geldi. hani filmlerde vardır ya; "... sakinleşin, çarşaf gibi bir deniz hayal edin, hava güneşli, rahatlayın, rahatlayın..." gibi. öyleydi, fakat sonra iş değişti. gözümün önünde hâlâ poyraz'ın kabusları dolanıyor. üstelik savaştan sonraki yıkımı, yalnızca bizim yani türklerin açısından değil, diğer azınlıkların açısından da ele almış olması ben de yaşar kemal'e derin bir sevgi büyüttü. zira bizim buna ihtiyacımız vardı. yaşar kemal'in, okuduğum ilk kitabıydı. bütün eserlerini okuyacağım bir yazar oldu gözümde. mutlaka.. mutlaka diyeyim siz anlayın gersini.