E-Dergi

Bir yerde ne diyordu Ömer. 'Eğer kitabın soldan verilirse cehenneme eğer sağdan verilirse cennete''. Sanırım Galip Araf'ta kaldı. İnşaallah öyledir.

Araplar derki '' bir kız bir çocuğu severse ona kapı deliğinden bile verir.''(kitapta geçiyor.)

Ya sevmezse. Yine kitapta geçiyor. '' Belki aşk sevgiliyi kazanmayı değil, kendini onda kaybetmeyi gerektir. Kendini kaybettiğinde ve ego kuleni yıktığında karşılığında sevilmişsin sevilmemişsin ne fark eder.''

Peyami Safa'nın bu kitabı, kitabın üstünde yazmıyor ama vikipedia verilerine göre 1933 yılında yazmış veya ilk defa yayınlamış olması beni açıkça kıskandırdı. O yıllardan itabaren uzun yıllar toplum birçok 'izm' ler ağında buhranlar yaşadı, kendine, kendi toplumunun dinamiklerinden uzaklaştı. Safa'nın daha o zamanlar toplumun, daha uzun yıllar çekeceği problemleri burada bir şahsiyete nev-i münhasır anlatmış olması onun iyi bir yazar ve zamanının aydını olduğunu gösterir. Ayrıca belkide peş peşe okumamdandır, 'Yalnızız(1951)' romanıyla bir birlerini tamamladıklarını düşünüyorum. Yalnızızda da kendi ruhuna, yaşadığı topluma, ailesi ne yabancılaşmış, saadeti ve huzuru başka bir toplumda, hep başka bir yerde, heralde hep tanımadığı yabancı bir yerde , belki de tanıdığı yerde hemen yabancılığa düşen bir şahsiyeti mi anlatıyordu? İnsan kendisini tanımadıktan sonra, hiç bir şeyi tanıyamaz ve hiç bir yeri yurt edinemez. Bunu şu anda dünyanın bir ucundan yazıyor olmamdan biliyorum!

bazı bölüm sonlarında anlattığı aşkla ilgili hikayeler daha önce yazarın haftalık yazılarında anlattığı hikayeler, hemen hemen hepsi. Keşke farklı şeyler olsaydı. Tarihide fazla ilgim olmadığından konsantre olmakta zorlandım. Ama III.Ahmet in tahtan indirilişine üzüldüm. Sanırım hızlı okunursa daha keyifli bir kitap olabilir...bu arada yazardan beklenildiğinin aksıne aşk dan daha fazla tarih var bu kitapta....

''Kalbimdeki şarkı bitti'' derken Destan Gönüller'de Selim İleri ne demek istiyordu. Zaten kendisi de bu romanın son satırlarına ''Bütün bu acıları nasıl açıklayabilirim?...'' diyerek sanırım ne demek istediğinin anlatımınının zorluğunu vurguluyor. Kitabın karakteri ''Yusuf'', hayata karşı zayıf ama sevgi dolu biri. ''Birsen için kalbimin çarptığına inanmıyorum Mailha ya da. Mine yi sevdim ben...Asılmış bir bez bebeğe gönül vermiştim.''

İnsanın, durumlar olaylar karşısındaki halini,tutumunu bu kadar iyi tasvir eden bir yazar daha önce okumadım. Nüzhet i ilk öptüğünde, Nüzhetin odayı terk edişini anlattığında güldüm. Hani derler benim hayatımdan roman olur diye. Yazar çokta olağan üstü olmayan hayattan bir kesiti olağanüstü anlatmış. Hayatı roman yapmış. Yazarlık budur işte.