E-Dergi

Kelebek Zihinli Çocuk, farklılıkların aslında birer güç olduğunu hassas bir dille anlatan, empati duygusunu güçlendiren bir roman.
Hikâye, dünyayı diğer çocuklardan farklı algılayan, iç dünyası çok zengin bir çocuğun gözünden ilerliyor. Toplumun “aykırı” olarak gördüğü davranışların arkasındaki gerçek duyguları, ihtiyaçları ve kırılganlıkları sade ama etkileyici bir anlatımla işliyor.
.Çocuk psikolojisini iyi yansıtması,
.Duygusal olarak derin ama anlaşılır bir dil kullanması,
.Farklılıklara karşı kabullenme ve anlayış vurgusu yapmasıyla öne çıkıyor.
Kısacası, hem yetişkinlere hem gençlere “başka bir zihinle dünyaya bakmanın” güzelliğini gösteren, sıcak ve duyarlı bir hikâye.

Osamu Dazai bu kitabı yazarken bir hikâye anlatmaz;
bir insanın yavaş yavaş kendinden vazgeçişini fısıldar.
İnsanlığımı Yitirirken, toplumun ortasında yaşayıp ona hiç ait olamamanın, gülümseyerek saklanan bir çöküşün güncesidir. Yozo, başkalarına benzemeyi öğrenmiş ama kendisi olmayı hiç başaramamış bir karakterdir. Maskeleri ustalıkla takar, güldürür, uyum sağlar… fakat iç dünyasında derin bir yabancılık büyür. Asıl trajedi de burada başlar: İnsanlara değil, kendine bile ulaşamamak.
Dazai’nin dili sade ama acımasızdır. Okurken bir an durup “Bunu ben de hissettim” dediğiniz cümleler yakalar sizi. Kitap, depresyonu dramatize etmez; onu sessiz, ağır ve gerçek bir biçimde sunar. Bu yüzden rahatsız edicidir. Ve tam da bu yüzden dürüsttir.
Bu roman, “neden böyleyim?” sorusuna cevap vermez.
Ama o soruyu sormaktan yorulanların kalbine dokunur.
İnsanlığımı Yitirirken, herkesin okuyabileceği bir kitap değildir.
Ama kendini bir yerlere ait hissedemeyen herkes için
fazlasıyla tanıdıktır.

Bazı kitaplar vardır; okurken değil, bittikten sonra başlar içimizde. Beyaz Geceler tam olarak böyle bir eser. İnce bir kitap ama derinliği insanın ruhuna kadar iner.
Beyaz Geceler, yalnız bir kalbin birkaç geceye sığan hikâyesidir. Dostoyevski bu eserinde büyük olayları değil, insanın içindeki kırılgan umutları anlatır.
Hayalperest bir adamın, Nastenka ile karşılaşınca yeniden hayata tutunma çabası… Ama bu, kavuşmanın değil; sevmenin kendisinin değerli olduğu bir hikâyedir.
İnce bir kitap olmasına rağmen bıraktığı duygu ağırdır. Çünkü hepimize şunu hatırlatır:
"Bazen bir anlık mutluluk, bir ömür hatırlanır."

Romanın en güçlü yönlerinden biri, geçmiş ve bugün arasında kurulan ince bağ. Karakterlerin iç dünyası, saklanan sırlar ve kaçılan gerçekler, hikâyeyi sadece romantik bir anlatı olmaktan çıkarıp psikolojik derinliği olan bir anlatıya dönüştürüyor. Özellikle “görmezden gelinen gerçeklerin er ya da geç karşımıza çıkması” fikri, kitabın ruhunu taşıyan ana tema olarak öne çıkıyor.
Yazarın dili akıcı ve duygusal; betimlemeler sinematografik bir etki yaratırken olay örgüsü yavaş ama etkileyici bir şekilde açılıyor. Ada atmosferi sadece bir mekân değil, adeta karakterlerin içsel dönüşümünü yansıtan bir sembol haline geliyor. Huzur ile huzursuzluk arasındaki o ince denge, kitabın duygusal yoğunluğunu artırıyor.
Genel olarak “Kor Adası”, gizem, geçmişin yükü, yüzleşme ve ruhsal arınma temalarını sevenler mutlaka okumalı.

Ne zamandır okumak istediğim kitaplardan birisiydi.Oldukça sürükleyici bir kitaptı. Olaylar kusursuz bir şekilde işlenmiş ve okurken bir anda kitabın içinde olayların gidişatı hakkında bir dedektif gibi ip uçları ararken buluyorsunuz kendinizi.Shep'in kesinlikle katil olduğuna inanmıyordum . Tahmin ettiğim gibi iki arkadaştan biri çıktı.Gratt masum olmasa da kesinlikle böyle bir ölümü haketmiyordu. Polisiye -Gerilim severlerin mutlaka okuması gereken kitaplardan birisi.
Okuyacak olan okurlar; kendilerini bir dedektif yerine koyup suçluyu bulmaya çalışsınlar.Bakalım gerçek suçluyu bulabilecek misiniz?