E-Dergi

Hayatımın kitaplarından biriydi diyebilirim. Herşey baştan başa öyle güzel kurgulanmış ki kitabı bitirdiğinizde kafanızda hiçbir şüphe bırakmıyor. Anlatabilecek kelime bile bulamıyorum. Akıcı ve sürükleyici bir anlatım. Sanki siz yaşıyormuş gibi kendinizi kaptırabildiğiniz ve elinizden bırakamayacağınız bir kitap olacak. Bir tane bile olumsuz bir yorum almadım kitap hakkında hatta 5 kişi benim sayemde kitabı aldı. Tebrikler Defne Duman. En kısa zamanda yeni romanlarınızı heyecan ve merakla bekliyoruz. Sayılı iyi edebiyatçılarımızdansınız.

Bu kitabı başarılı bulduğumu pek söylemem. Kitapta bir aşktan çok geziler ve arkadaşlık dialoglarına yer verilmişti bana göre. 100-150 sayfa hiç aralarındaki aşktan bahsetmediği sadece eğlenceyi anlattığı zamanlar oldu. Benim hoşuma gitmeyen bir kitaptı. Tamamen bir aşk serüveni bekledim ama beklediğimi bulamadım.

240. sayfaya kadar sadece kızın okul hayatını okudum. Bu beni biraz sıktı açıkçası. Başlı başına bir eroin kitabı beklerken bir okul yaşantısı okudum fakat daha sonra kitap çok güzelleşti. Gerçekten alışmanın o zorlu yolunu, bırakamamanın verdiği acıyı ve korkuyu çok derin işlemiş güzel bir kitap haline geldi. Canan Tan, bir konuyu tamamen derin işleyemeyen bir yazar. Konunun yan dallarına daha çok önem veriyor. Buradada eroinden çok kurulan arkadaşlıklar üzerinde durdu. Herşeyin başının arkadaş olduğunu vurguladı ama insanlar kitabı eline aldıklarında tam konuyu bekliyorlar. Bu nedenle pek doyuran bir kitap olmadı ama sonuna doğru toparladığını söyleyebilirim.

Bu kitabı okulum sayesinde aldım. Derslerimizde işliyoruz ama gerçekten çok etkileyici ve güzel bir kitap. Bende bir Çerkez kızı olarak geçmişimiz hakkında daha çok bilgi edindim. İlk başta ağır bir eski dil olacağını düşünerek önyargıyla yaklaştığım bu kitabı şimdi zevkle okuyorum. Eski zamanların Türk yazarlarını da ayrıca kutlamak gerek. Bazen bir sayfaya yayılan uzun cümleler, eski Türkçe'mizin getirmiş olduğu bir özellik ama gerçekten çok güzel bir kitap. Herkese okumasını tavsiye ediyorum. Sizinle orada beni çok etkileyen bir cümleyi paylaşmak istiyorum.

"Ağlamak uğradığımız felaketlere karşı vücudumuzda kalan son gücün çığlığıdır. Ağlayamadığımız zamanlar, bizde o gücün de yok olduğu zamanlardır ki, onun yerine geçen sessizlik, en şiddetli acının yarattığı göz yaşlarından daha yakıcıdır." sf:49-50

Bu cümle gerçekten beni çok etkiledi. Kitabın belki de en göz alıcı cümlesi buydu benim için. Ne kadar güzel anlatılmış bir tanım. Basit kelimelerle, anlaşılır bir yorum. Mutlaka okuyun bu kitabı. İnanın çok şey öğreneceksiniz.

Hayatımda okuduğum en güzel ve acıklı kitaplardan biriydi. Kimseyi bu halde görmek istemiyoruz artık! Tabuları kırın ve bırakın şu laneti! Hayat yaşamaya değer!