E-Dergi

Özdal’ın 2023 yılında Simurg Art tarafından yayımlanan eseri Kumaş’ı bitirdim. Eser boyu devam eden başlıkların hepsi kitabın ismini niteleyen alt çeşitleriydi. Kumaş sadece kitap başlığında kalmış bir metafor yaratmıyor. İçi bu örüntülerle dolu. Sırtlarında kumaşın hammaddesini taşıyan koyunlar, tarağın dişleriyle birer birer yüklerinden sıyrıldı. İnsan, sığındığı odalarda ışığa perde çekti. Perdelerin ardında taşlanmış kumaşlar yatağa uzandı. Onlar uzandıkça kundaklar ağladı ve daha bir sürü şey. Farklı açılardan, görünenin tersinden ve kendi gözlerinizin uzağından yaşamı kısacık da olsa izlemek istiyorsanız Kumaş doğru bir eser. Kesişimlere, ışığın büyüsüne, duyuların çokluğuna inanan biri olarak böyle eserlerin gün yüzüne çıkması çağdaş edebiyatımız adına beni heyecanlandırıyor. Unutmadan şundan da bahsetmek istiyorum, eserin sonunda meraklısına notlar bölümü var, metinlerin içinde yer alan kumaşlar hakkında oldukça donanımlı notlar da burada bulunuyor.

Bana Hevesli, muazzam çağrışımları sebebiyle soluklanarak okuduğum bir kitap oldu. Bilinçliliği, ölçülülüğü önceliyor. Şairin önceki eseri Kirpik Bilgisi’nin izleğinde yer alan varoluşsal sorgulama bu eserde daha da derinlik kazanıyor ancak artık bunu kuyudan çıkıp kalabalığın arasında, yaşam sahnesinde yapıyor. Kendinden çıkıp başka insanları irdeliyor, yaşantılarımıza aynalaşıyor. Henüz okumayanlar için birlikte okunmalarının ayrı bir keyif verdiğini söylemeliyim. Kirpik Bilgisi zaten şairin 2019 yılı ŞiirAtı Seyhan Erözçelik İlk Kitap Şiir Ödülü’nü aldığı eseriydi. Bana Hevesli ise 2023 yılı Ekim ayında Mahal Yayınları tarafından yayımlanmıştı. İyi şiirin izini sürmek isteyen okurlara tavsiyemdir.

Sorgu balıklarıyla yar’ı dele dele coşkulu sürüklenmeler, kuyularda benlik oyuntularının izini sürmeler, saplanacak bunca kötülüğün içinde varoluşa takılıp kendi kirpiğini silah edinmeler. Benliğini yok sayarak var olmalar… İşte bunlar Kirpik Bilgisi’nde izini sürdüğüm, bilinç dışından süzülen izlek. Eserde ruhsal eşelenme hâli çok yalın. Ben o aramalarda kuyuya varışları, orada kendi parçasını (kirpiğini) silah yapışları izledim. Kitap boyu bir su akıyor ancak birikmiyor, kuyular boş ve arayış döngüsü sonsuz.

Özdal’ın 2023 yılında Simurt Art tarafından yayımlanan eseri Kumaş’ı bitirdim. Eser boyu devam eden başlıkların hepsi kitabın ismini niteleyen alt çeşitleriydi. Kumaş sadece kitap başlığında kalmış bir metafor yaratmıyor. İçi bu örüntülerle dolu. Sırtlarında kumaşın hammaddesini taşıyan koyunlar, tarağın dişleriyle birer birer yüklerinden sıyrıldı. İnsan, sığındığı odalarda ışığa perde çekti. Perdelerin ardında taşlanmış kumaşlar yatağa uzandı. Onlar uzandıkça kundaklar ağladı ve daha bir sürü şey. Farklı açılardan, görünenin tersinden ve kendi gözlerinizin uzağından yaşamı kısacık da olsa izlemek istiyorsanız Kumaş doğru bir eser. Kesişimlere, ışığın büyüsüne, duyuların çokluğuna inanan biri olarak böyle eserlerin gün yüzüne çıkması çağdaş edebiyatımız adına beni heyecanlandırıyor. Unutmadan şundan da bahsetmek istiyorum, eserin sonunda meraklısına notlar bölümü var, metinlerin içinde yer alan kumaşlar hakkında oldukça donanımlı notlar da burada bulunuyor.

Okuru bol olsun ☘️