E-Dergi

Amin Maalouf'un ilgi çekici, tarihi bilgilerle donatılmış, akıcı ve oldukça güzel bir eseri. Yaşam öyküsünün ne kadarının doğru olduğunu bilemesem de keyifle okuduğum için tavsiye ederim.

Ahmet Ümit'in okuduğum ilk kitabı. Oldukça güzel ve benim açımdan akıcı bir kitap. Sonunda olacakları da merak ederek bir çırpıda bitirdim. Okunmasını tavsiye derim.

"Kitabı elime aldım ve bırakamadım."
Benim bakış açımdan sevilen kitap okunur ve yerine kaldırılır. Eğer elimden düşmüyorsa bi türlü okuyup bitirememişim demektir. Bu kitabıda okumak epeyce zul geldi ve sonunda dörtyüz küsür sayfalık kitabı 5 günde ancak bitirebildim.Bu yüzden elimden düşmedi bir türlü. Tarih anlamında bilgi dağarcığıma çok şeyler kattığını söyleyemeyeceğim. Belki Divan şiirinin üstadları hakkında bazı bilgiler ednmiş oldum. Her bölümün ah Leyla, vah Leyla ile bitmeside ayrıca sıkıcı geldi. Romanın kurgusunuda beğenmedim. Kitabı bitirmemin iki nedeni vardır. birincisi elimdeki kitap bitmeden yeni kitap okumaya başlamamak alışkanlığım. Diğeride sonunda şu BC ve BUAM ne oldu merakıdır. Kısacası pek çok yorumun aksine ben kitabı beğenmedim ve baştan bilsem alıp okumaya kalkmazdım.

Uzun zamandır Vahidettin ile ilgili muhtelif cihetlerden yazılmış eserler okumam sebebiyle sürekli onun hakkında kararsız kalmakta idim. Ancak Atatürk'ün ağzından aktarılan bu eseri okuduktan sonra Vahidettin hakkında hiç bir şüphem kalmamıştır. Zaten aksi Atatürk'ü yalancı çıkartmak olur ki buna inanmam mümkün değildir. Ayrıca sürekli olarak gündeme getirilen "Vahidettin Atatürk'ü Samsun'a istese göndermezdi" diyerek başlayan savunmanın hakiki gerekçesinide bulmuş oldum kitapta. Benim nokta-i nazarımdan Vahidettin konusu böylelikle kapanmıştır.

"......Ondan sonra Abdülhamid meselesi artık iki tarafın hararetli bir tonda tartıştığı, sevenler ve karşı olanların saflarını belirlediği bir Ulu Hakan-Kızıl Sultan tartışmasına dönüşür....."
".............Daha çok ideolojik temellendirmeler, hatta karşı tarafa tarih üzerinden yöneltilmiş silahlardır bunlar. Bir başka deyişle herkez kendi konumunu II.Abdülhamid üzerinden temellendirme telaşındadır....."
Yukarıdaki satırlar kitabın 129-130. sayfalarından alınmıştır. (1.Baskı)
Mustafa Armağan'ın kendi tespitinden yola çıkarak "Ulu Hakan" tarafında olduğu ve bunu ispata çalıştığı aşikar. Ancak özellikle 99. sayfada yer alan
Nişancılığı başlığı altında "Silah kullanmakta pek mahirdi. Nişan alarak kendi ismini yazar, havaya attığı madalyaları kurşunla ortasından delerdi." tespiti bana çok fazla zorlama geldi.
Yine bence doğal yada normal olarak yorumlanabilecek bazı olaylar yazar tarafından bir büyüklük olarak aktarılmış.
II.Abdülhamid Han'ı seven birisi olsamda kitap "Ulu Hakan" penceresinden yazılmış subjektif bir eser ve korkarım bu nedenle inandırıcılığını kaybedebilir.