E-Dergi

Yıllar önce ( yaklaşık 14 sene önce) Jack London’ın ilk okuduğum kitabı, çoğu kişi gibi, “Beyaz Diş” olmuştu. Youtube’de “Klasik Okur” kanalının videolarını izlerken Begüm hanımın sürekli Martin Eden’i tavsiye etmesi üzerine, ilk alışverişimde yazarın en çok okunan eserlerini aldım. Aldıklarım arasında ilk okuduğum “Vahşetin Çağrısı” adlı romanı oldu.

Her şeyden önce kitabı okumadan yazarın hayatını okumak önemli kanısındayım. Kendisinin 1897 yılında Klondike bölgesinde altın arayanlara katılmış olduğunu bilmek, kitabın anlatmış olduğu atmosferi anlamak açısından önemli. Kısacası kitap yazarımızın hayatının bir gerçekliği. Ancak bu gerçeklik bir köpek üzerinden anlatılacak kadar efsanevi. Bir yerde kitabımızın kahramanı olan Buck adlı köpeğin değişimi, insanın değişiminden başka bir şey değil aslında...

Okuyun:)

Dostoyevski’nin ilk eseri. Uzun zamandan sonra ilk okuduğum Dostoyevski yapıtı oldu İnsancıklar. Kitap dönem Rusya’sının alt tabaka insanlarının yaşamlarının bir anlatısı. Sonundaki o umutsuzluk, o yakarış insana sevdiklerinin kıymetini bilme noktasında insanı ne denli derinden sarsıyor. Okurken kitabın iki ana karakteri olan Makar Devuşkin ile Varvara Alekseyev’nın yaşadıkları zorlukları, duygularını mutlaka içinizde hissedeceksiniz. Yer yer de Dostoyevski’nin “biz hepimiz Gogol’ün paltosundan çıktık” sözüne hak vereceksiniz.

Okuyun, Okutturun! :)

Kitap, bir tren yolculuğu sırasında anlatılan öykü ile başlıyor ve öyle de sona eriyor. Anlatılan öykü dönemin Rus toplumunun değerlerinin değişimindeki sanrıları ifade ediyor. Kitap, öykümüzün baş kahramanı ve anlatıcısı olan Pozdnişev’in üzerinden Rus toplumunun eleştirisel panaroması olarak görülebilir. Bu eleştiri kadın, evlilik, çocuk, kıskançlık ve hemcins üzerinden sarsıcı bir şekilde dile getirilmiş. Özellikle kadın üzerinden yaptığı eleştirilerinde, Tolstoy’un Hristiyanlık dininden oldukça etkilendiğini ifade etmek gerekir.

Acaba gerçekten aşk denilen olgu, sadece bedensel bir haz için mi vardır? Okuyun siz karar verin...

Neden bu kadar kendine acı çektirdin Werther. Hala acını içimde yaşamaktayım, okuyun aklınıza geldikçe kahrolun öyle bir eser.

Ölüm öncesi duyguyu anlamak için mutlaka okuyun!