E-Dergi

Kitaba başlayıp da bitirebilen nadir okuyuculardanım galiba. Foucault Sarkacı'nı okudum ve Gülün Adı'na başlayacağım.

Sanırım ben de Ecoist oldum.

Finaliyle beni paradokslara sürükleyen, günlerce Aristo modunda hayatı sorgulatan kitaptır.


(Son bölümden alıntı)

"Kızlarımızın durumları nasıl?" diye sordu Hasan.

"Çok konuşuyor, çok çalışıyor, çok gülüyorlar... ve çok ağlıyorlar. Ama az düşünüyorlar."

"En iyisi. Aksi takdirde bir hapishanede oturduklarının farkına varabilirlerdi. Gerçi onun da bir zararı yok. Kadınlar haremlere ve hapishanelere alışkınlar. Onları ömürleri boyunca dört duvar arasına kapamak çok kolay.

Kendilerini tutsak olarak hissetmedikleri müddetçe tutsak değildirler. Öyle insanlar vardır ki, koskoca dünya bile onlar için bir hapishaneden başka bir şey değildir.

Çünkü onlar, kainatın sonsuz boşluğunu görmektedirler, milyonlarca yıldızı ve evreni seyretmektedirler ama bunların kendilerine ebediyen yasaklandığını bildikleri için, idrak ettikleri şey onları düşünülebilecek en büyük köleler haline getirmektedir: Zamanın ve mekanın köleleri.."


Yazılanlar ne kadar doğru bilinmez ancak bu kitapla dünya çapında Hasan Sabbah'ın müridlerinin sayısında patlama yaşanmıştır, o kesin :)

Muhakkak okuyun, ama anlayarak okuyun.

Mona Rosa siyah güller, ak güller.....hala açıp açıp bakıyorum hergün mona rosa'yla birlikte yeni bi şiirini okuyorum. Bi insan bu kadar mı iyi yazar ya..Sezai Karakoç'un şiir kitabını alacaklara tavsitem Gün Doğmadan ı alsınlar, içinde bütün şiirleri var istediğinizi istediğiniz zaman açıp okuyun, edebiyatın tadına varın

Orhan Pamuk'a yazık oldu. Bir yazarın kendi ülkesinde bu kadar istenmemesi, kendinden bu kadar nefret edilmesi ne kadar üzücü bir durum. Ama Orhan Pamuk, ondan nefret edenlerin onun sadece söylediklerini beğenmeyen, söylediklerini beğenmedikleri için de yazdıklarına bakmaya bile gerek görmeyen zavallılar olduklarını görünce sanırım o üzüntü yerini acıma duygusuna bırakmıştır artık. Kim ne derse desin Orhan Pamuk Türkiye'yi bi marka yaptı, Artık yurtdışında gururla Türküm, Türkiyeliyim diyebiliyorum. İnsanlar artık hemen "ya sizin oralarda hala içsavaş var mı" ya da "ne olacak bu afrika'nın hali" gibi saçma sapan şeyler sormuyorlar. "aa evet orhan pamuk'un falanca kitabını okuyorum hatta bak çantamda" diyorlar, Türkiye'yi bir afrika ülkesi sanmıyorlar artık
Bu kitapta da Orhan Pamuk nasıl yazdığını, neden yazdığını çok güzel bi şekilde anlatmış, konuşmalara zaten bayıldım
yani tavsiye ederim, alın okuyun arasıra açıp bakın, nasıl yazar olunur öğrenin

Doğunun lİmanlarından sonra okuduğum Amin Maalouf klasiği. Birbirleriyle hiç ortak yönleri olmayan, dünyaya nam salmış iki ilginç dost..O müthiş rubaileriyle bu güne kadar yaşayan Ömer Hayyam!ın hikayesi. Ömrünü şarap küplerinin arasında geçiren Hayyam sonnefesinde diyor ki, Allahım yalnızca seni anlamaya çalıştım...Semerkant ı okuduktan sonra Hayyam fanatiği oldum. Şimdi Sabahattin Eyuoğlu nun çevirdiği Rubaiyat ı alıcam. Amin Maalouf la tanışmayanlar için büyük bi kayıp Semerkant..