E-Dergi

İskender Hocanın, her ne kadar kendileri dillendirmese de, Divan Edebiyatını sevdirmek ve ulaştırabildiği kadar kişiye ulaştırmak gibi bir görevi kendisine düstur bellediğini düşünenlerdenim. İş bu sebeple yaptığı çalışmaların en kayda değerlerinden en etkileyicilerinden bir tanesidir Babil'de Ölüm İstanbul'da Aşk. 350 yıllık bir zaman diliminde, yer yer daha da geriye göndermeler yapılarak, yüzlerce tarihi şahsiyete yer verilmiş, onlarca şehir romana dahil edilmiştir. Ağdalı bir dille yazıldığından kelime dağarcığımıza da katkısı olacaktır. Osmanlı Medeniyetine dair bilgilerde romanın içerisine serpiştirilmiştir. Ben okurken, hem bir an önce sonu gelsin, hem de hiç bitmesin istedim..."Aşk" denen kutsal kelimenin içinin böylesine boşaltıldğı, bir çok ahlaksızlığa ve seviyesizliğe aşk mefhumu altında meşruiyet sağlanmaya çalışıldığı bir devirde, "Aşk"'ın aslında ne olduğuna dair bir şeyler öğrenmek isteyen herkeze şiddetle tavsiye olunur...

Nizam-ı Cedit devrindne Cumhuriyet'e kadar geniş bir zaman dilimde, Türkiye'de ki Çağdaşlaşma çabalarını, bu çabalarda kilit rol oynamış tarihi şahsiyetleri, fikir ve akım tartışmalarını etraflıca ele almış bir eserdir. Yerli yabancı bir çok kaynaktan yararlanıldığı için bibliyografya bakımından da çok zengindir. Adbülhamid, Osmanlıca, laiklik , Mehmet Akif , Meşrutiyet, gazeteler, Namık Kemal, Mustafa Kemal ve daha yüzlerce konu hakkında fikir ve çalışmalar esere yansıtılmıştır. Kitap, Resmi düşüncenin akademik düzeydeki savunucusu olarak eleştirilse de yılların emeğini ve bilgi birikimini ihtiva ettiğinden okunmalı ve kütüphanelerde bulunmalıdur. Son olarak Yapı Kredi Yayınları tarafından gayet güzel düzenlenerek bizlerin istifadesine sunulmuştur...

Adından da anlaşılabileceği gibi kitabın ilk hedefi, Selçuklu ve Osmanlı'yı kuran anlayış ve zihniyetin Cumhuriyet'i kuran anlayış ve zihniyetle aynı olduğunu anlatabilmektir. Devlet-i ebed müddet anlayışı içerisinde Türk devletinin 1000 yıllık mazisinin parça parça değil bir bütün içerisinde ele alınması gerektiğini vurgulamıştır. Osman Gazi ve Mustafa Kemal, Yunus Emre ve Mehmet Akif isimlerini kullanarak "Temel" deki benzerliklere ve ruha dikkat çekilmeye çalışılmıştır. Akıcı bir üslup ile kaleme alındığından okuyucuyu sıkmamaktadır. Yani Türkçe yönüde gayet kuvvetlidir. Osmanlı ve Cumhuriyeti kuran ruhun benzer olduğunu vurgulaması ve zamanla bu ruhtan uzaklaşılmış olmasını anlatması bakımından da dikkate şayandır. Elbette ki birçok kişi tarafından eksikleri görülüp eleştirilebilir zaten her esere olduğu gibi bu esere de kuşkuyla yaklaşmamız ve tenkit süzgecinden geçirmemiz elzemdir. Yine de tabulaşmış bilgilerimize alternatif bilgiler sunduğundan ve kafalarımızı ziyadesiyle karıştırdığından okunması gereken bir eserdir