E-Dergi

Önce Körlük'ü, hemen arkasından da Görmek'i okudum. Aynı karanlık duygu durumu devam etse de Görmek'de tünelin ucunda titrek de olsa bir mum ışığı görmenin rahatlamasını yaşıyor insan. Eğer istenirse 2 ayrı kitap olarak okunması mümkün ama arka arkaya okunmasının daha anlamlı olacağını düşünüyorum.

Okuduğum en politik romandı bence. Örgütsüz bir topluluğun yaşayabileceği bir trajedi. Kitap toplamda karanlık duygular bırakıyor; bu işlerin böyle yürüdüğünü biliyoruz ama yok varsayarak rahatlıyoruz, Jose Saramago kaçınılmaz olanı gözümüze sokuyor. Kitabın dili zorlayıcı, ilk sayfadan alıp götüren bir hali yok. Dile alışmak gerekiyor. Dildeki zorlayıcılığın özellikle seçildiğini, toplumsal iletişimin benzer şekilde gerçekleşmesine atıf olduğunu düşünüyorum.