E-Dergi

körburun adındaki gözden ırak bir adada geçen romanda, 1960 - 1990 yılları arasındaki üç neslin hikâyesini okuyoruz. gençliğini bildiğimiz insanları evlatlarından dinliyoruz. hatta bazı yerlerde evlatlarının bilmediği şeyleri biz biliyoruz.

her karakterle ayrı ayrı bağ kurulan kitapta; yıllar arasında geçiş yaparken, kitaptaki hiçbir karakter eğreti durmuyor, anlatılan hiçbir olay kitabın akıcılığını ve gidişatını bozmuyor.

yazar adayı öyle güzel tarif ediyor ki; okurken sanki çocukluğum orada geçmiş, oradaki esnafı tanımış, sokaklarında yürümüş, merdivenlerinde nefes nefese kalmış, manzarasında dinlenmişim gibi hissettim.

sabri adında bir adamın vefatının ardından, arkadaşı onun hakkında kitap yazmak ve hayatına dair detayları öğrenmek istiyor. bunun için sabri’yi iş arkadaşlarından, eşinden ve abisinden dinliyor. herkes kendi bakış açısından sabri’yi anlatıyor.

şehir dışında iş görüşmesine giden otobüse binip eve dönmek yerine ucuz bir otel bulur ve bir gece kalmaya karar verir. ertesi gün yine eve dönmez... amaçsızca sokaklarda dolaşır...
devam eden günlerde, farklı insanlarla karşılaşır ve onların hayatlarına karışır.
ve tüm bunlar yaşanırken, kendisinin de başka bir versiyonu ile tanışır.

madam rosa ve momo'nun insanı okurken acı acı gülümseten hikâyesi. acıyı süslemeden, fakirliği romantize etmeden, güzel bir üslupla yazılmış.
evlat edinilmek için kendini beğendirmeye çırpınan, hırsızlık yaptığı için yediği tokatla ilgi gördüğünü sanan, karnı ağrıdığında annesinin geleceğine inanan çocuklarla dolu bir kitap.

arturo bandini karakteri üzerinden, yazarlık sevdasıyla parasızlık arasında sıkışmış bir genci anlatıyor.
bir yandan edebiyat dünyasında kabul görmek, tanınmak istiyor... bir yandan da sevilme ve değer görme açlığıyla yanıp tutuşuyor.