E-Dergi

Kİtapta ahmetin istanbul gözlemlerini,yaşadıklarını anlattığı bölümle divan şairlerini anlattığı bölümdeki üslubu çok farklı.hatta bu bölümleri yazan kişinin aynı kişi olmasından bile şüphelendim.üç divan şairimizi de ahmed paşayı,bakiyi ve şeyh galibi anlatırken yazar kelimenin tam anlamıyla döktürmüş.ancak günümüzü ,roman kahramanı ahmetin gözlemleriyle anlatırken ahmetin aşk arayışını anlatırken oldukça basit bir üslup kullanmış.bu iki üslup farkı beni çok şaşrttı. yazarı her şeye rağmen tebrik ediyorum genç yaşta olması ve aslında ilahiyat fakültesi mezunu olmasına rağmen divan edebiyatını çok iyi anlatmıştır.iskender paladan etkilenmiş midir bilmiyorum ama öyle olsa bile fatih dumanda boynuz kulağı geçecek deyimine uygun bir hava var.aşk ve tasavvuf üzerine yazacağı yeni kitaplarını heyecanla bekliycem

Hallac-ı mansurun düşüncesyle kuantum felsefesinin birleştirildiği bir kitabın hayalini kurarken bu kitapla tanıştım.kitapta aşkla bütünleşmek tanrıyla bütünleşmek tasavvuf inancı ve bilimsel bulgular işlenmiş.ama kevser yalçın söylemek istediği her şeyi kitabın başında yazdığı için kitabın ortalarında aynı düşünceleri sürekli tekrar etmiş.bu da benim kitabı sıkılarak okumama neden oldu.yine de kitabın başındaki çarpıcılığı sonunda yakalayabilmiş olması kitabı başarılı kılmış.

Aşk neden sonsuz değildir.cehennem ateşinde yanmak ve her sabah dirilen teniyle tekrar yanmak.ateş ,acı ancak bu kadar güzel anlatılır.mansur (asıl adı numan )ateşin ateşle söndüğünü nihadenin ardından kızı nuru kaybetmekle anlar.isim, isimsizlik,koku,ateş...isimle ateş arasında.okuması ve anlaşılması kolay bir kitp değil ama kesinlikle bittiğinde pişman olmayacaksınız.Nazan bekiroğlunun şiirsel üslubu kitaba başından sona kadar hakim olmuş. bu üslup bazen insanı sıksa da daha çok etkiliyor.altı çizilecek bir sürü cümle.cümlelerin her biri ayrı bir şiir.

ben orhan pamuk u çok severek okuyan biri değilim. onun kusursuz bir yazar ya da nobel edebiyat ödülünü kazanacak nitelikte bir yazar olduğunu da düşnmüyorum.biz de çok daha iyi romancılar var.
ama yine üslubu kusurlu olmakla birlikte bu roman gerçekten güzel bir roman.ilk yüz sayfasını okuduğumda sadece cinsellikle atfedilen aşkı çok sıkıcı ve yavan buldum ancak kemalin füsunların evinde geçirdiği o sekiz yıl ve ona ait eşyaları sakladığı bölüm harikaydı.acıyı çok başarılı bir şekilde betimlemiş orhan pamuk.kitab hakkında füsunu tanıyamadık diye yorumlar yapılmış.elbet de kahraman bakış açısıyla yani kemalin bakış açısıyla yazılan romanda füsunu tanıyamayız.gerçekte de böyle değil midir zaten insan kendi hislerinin farkındadır başkasının değil.

' zaman bize tanrıyı öğretmez zaman sadece yorgunluk ve yaşlanma hissi verir.'

'kendine ne olduğunu anladığında bütün dünyada ne olduğunu anlamış olursun.'
Hani bazı kitaplar vardır altını çizeceğimiz bilgelikle söylenmiş sözlerle dolu.bu kitap da onlardan biri.paulo coelho bizim inaçlarımıza ters düşen şeylerle aslında tam da bizim tasavvuf bilgelerinin söylediğini söylemiş.farklı inançların aynı şeyde buluşması.bütünleşmek ve elifi anlamak.hallacı mansurun enel hak demesi gibi.yazar realkarnasyondan bahsetmiş kitapta.benim realkarnasyona inananların anladıklarından anladığım şu.insan her seferinde kendini gerçekleştirmek bütünü tamamlamak için gelir tekrar dünyaya.evrenle bütünleşmek aslında değilmidir ki tanrıyla bütünleşmek.sıkıcı gibi görünen kitap aslında derin konuları işlemiş ve derin mesajlar vermiş.anlayabilene....bir de roman kahramanı hilalin ortaya koyduğu kadınlarla ilgili gerçeklikler güzeldi.bence elif okunması gereken çok güzel bir kitap.