E-Dergi

"Özlemek, insanın hissedeceği en özgür duygudur aslında. Kimse karışamaz."
"Haklısın...Ama en çok can yakanı da o galiba."
"Hayır Deniz...En çok can yakanı, sana ait olmadığını bilmektir."
ben bu satırlarda kayboldum resmen.Erkan ile Gülsu'nun hikayesi daha bir sarstı beni. Erkan'a hem üzüldüm hem de oh olsun dedim.onlarınki saf aşktı, gerçek aşktı. deniz ile Ateş'in aşkı sanki biraz şartlandırılmış aşk gibi geldi.Erkan ve Gülsu'nun hikayesinden daha çok satır okumak istedim ve yazarımız bir kitapta iki aşka da yeterince yer vererek merakımızı gidermiş.Her ne kadar bu kitabı da sevsem favorim "Şimdi Benimsin" :)

isterdim ki sonu daha farklı bitseydi yani ne bileyim Finn krallığını kursaydı. Sapientler yeniden önem kazansaydı. Finn ile Claudia evlenseydi.Ama buna rağmen yazarın beklenilen son yerine farklı bir son vererek okuyucuyu şaşırtmasına sevindim çünkü klasik sonlardan sıkıldım. en çok merak ettiğim Sapphique 'un kehanetiydi o da gerçekleşti:)

alışılagelmiş kurgulardan çoook farklıydı. resmen hayal gücümü zorladı hatta algıda sorun yaşadığım bölümler de oldu.özellikle bölüm başlarında yazılan kısımlar ilgimi çekti. keşke onları anlatan da bir kitap olsaydı.

ilk başlarda Ruhi Mücerret kısımlarında biraz sıkıldım. Bir olay örgüsü bulamadım. sonra Civan Kazanova kısmına geçince herşey aydınlandı ve çok hoşuma gitti. İlk kez Murat Menteş'in bir eserini okudum ve devamı da gelecek:)

Konu olarak o kadar güzel işlenmiş ki sıkılmadan bir çırpıda okuyorsunuz.Fırat ile Elif'e o kadar çok kaptırıyorsunuz ki kendinizi sanki yıllar yıllar sonraya geldiğinizde acaba atladığım sayfa mı var diye düşünüyorsunuz daha sonrasında ise Zeynep'in ağzından o eksik kısmı bir nebze olsun öğreniyorsunuz. Ben çok başarılı buldum ve Güneş Demirel'in kalemini beğendim. Keşke fırat ve elif ile ilgili olarak son biraz daha anlatılsaydı gerçi o zaman da son cümleyi okuduktan sonra burnumuzun direği sızlar mıydı bilemiyorum:)