E-Dergi

Dil sade ama duygusu ağır. Cümleler kısa, etkisi uzun. Kitap bittiğinde bir rahatlama değil, sessiz bir düşünme hâli bırakıyor. Okur kendine şu soruyu sormadan edemiyor:
“Bir kalp olmadan yaşamak mümkün mü, yoksa asıl mesele kalbimizi ne zaman ve nasıl kaybettiğimiz mi?

Kitapta, çocuklar için risk oluşturabilecek davranışlar eleştirilmeden ve herhangi bir uyarı içermeden normalleştirilmektedir. Kikko’nun yabancı bir eve penceresinden bakması ve tanımadığı bir kişinin davetini, sonuçlarını sorgulamadan kabul ederek daha önce hiç bulunmadığı bir eve rahatlıkla girmesi, çocuklara verilmesi gereken temel güvenlik bilinciyle açıkça çelişmektedir. Bu tür davranışların sorunlu yönleri gösterilmeden aktarılması, kitabın eğitsel niteliğini zayıflatmaktadır. Ayrıca kitapta hayvanların yüzünün göründüğü sayfalarda hayvanların yüz ifadeleri oldukça donuk ve ürkütücü

Yazarın okuduğum ilk kitabı ve çok beğendim kurgusu, karakterleri çok güzel sıkılmadan saatlerce okunuyor yazarın kelimeleri kullanma yeteneğine hayran kaldım

Sokaktaki Adam, sıradan insanların hayatına, duygularına ve toplum içindeki yalnızlıklarına dikkat çeken bir deneme gibi. Attila İlhan’ın dili hem samimi hem de derin; okurken hem düşündürüyor hem de insanın yaşamına dair farkındalık yaratıyor.

Kitap, insanın yalnızlığı, kimlik arayışı ve kayıpları üzerine düşündürüyor. Yazarın dili sade ve akıcı; karakterlerin duyguları çok gerçekçi aktarılmış. Okurken hem hüzünleniyorsunuz hem de insanın iç dünyasına dair farkındalığınız artıyor.