E-Dergi

Melisa Kesmez’in Bazen Bahar kitabı, küçük ama derin duyguları sade bir dille anlatıyor. Öyküler hüzün ve umut arasında gidip geliyor, okurken insanın içini ısıtıyor. Hayatın zorluklarına rağmen bazen güzelliklerin de olabileceğini hatırlatıyor.

Lujin savunması, zeki ama içine kapanık bir adamın hokayesini anlatıyor. Ana karakter Aleksandr Lujin, çocukluğundan itibaren toplumsal hayata yabancı, kendi içine kapanık bir dâhi olarak çiziliyor.
Lujin, satrançta çok yetenekli bir oyuncu, ama gerçek hayatta insanlarla iletişim kurmakta zorlanıyor. Tüm hayatı satranç üzerine kurulu olduğu için zamanla bu oyunla gerçek hayat arasındaki sınırı kaybediyor.

Romanı okurken Lujin’e hem üzülüyorsunuz hem de onu anlamaya çalışıyorsunuz. Çünkü onun zekâsı bir yandan hayranlık uyandırıyor, ama diğer yandan onu yalnızlaştırıyor.

Selime Teyze, romanın kalbi.
Bir anne, bir kadın, bir birey olarak “unutulmak”la savaşıyor.
Evinde, eşyalarında, eski alışkanlıklarında yaşadığı sessizlik, onun bir tür “iç sürgünü” hâline geliyor.
Onu okurken, belki kendi annemizi, ya da yaşlı bir akrabamızı hatırlıyoruz.
Meltem ise genç kuşağın temsilcisi. Hayat telaşının içinde, kendinden önceki kuşağı anlamakta zorlanan bir figür.
İkisinin bir evde, aynı sessizlikte ama farklı yalnızlıklarda buluşması anlatılıyor. Zaman zaman tebessüm ederek zaman zaman gözleri dolarak okuyor insan.

Yazardan okuduğum ikinci kitap ve diğer kitaplarını da okuyacağım. Anlatımı ,kelime seçimleri, betimlemeleri muazzam.Eğer tarihi arka planlı, mekân ve zamanlar arasında gezintili, duygu ile aksiyonu birleştiren bir roman arıyorsanız “Dünyasızlar” hoş bir seçim olabilir.

İnce olmasına rağmen okumak anlamak oldukça zor bir kitap ara vermeden birkaç güne yatmadan okunmasi gereken bir kitap farklı alışılmışın dışında bir olay örgüsü var