E-Dergi

Arka kapak yazısından çok etkilenerek aldığım bir kitaptı. Sayfalarında ilerledikçe benim düşündüğümden çok farklı bir kitapla karşılaştım. Dili, anlatımı oldukça güzel ve akıcı. Her şeyini kaybeden birinin ruh hali ve yaşadıkları bir gazinin üzerinden çok güzel anlatılmış. Farklı bir bakış açısı kazandırdığı kesin. Ancak Alp ile Leyla aşkı fazlasıyla Türk Filmi tadında ve günümüz 'açılım' siyasetine çok çok uygun!...

Kısa cümleler hikayenin akmasını engelliyor. Dilini sıkıcı kılan en önemli sebep bu bence. Ve anlatım kesinlikle çok basit. 54. sayfadayım ve henüz ne kişilerin duygularıyla ne de mekanlarla ilgili detaylı, çarpıcı, açıklayıcı tasvirlere rastladım. Merak uyandıran bir unsur da yok ne yazık ki. Kahraman Araz'ı Bambaşka ile tanıdım ben. Bukre ikinci kitabım ama bundan sonra başka bir kitabını alacağımı sanmıyorum.

Hem hiç bitmesin istediğim hem de sonunda ne olacak diye merakla, bir solukta okuduğum, en sevdiklerim arasında yerini alan, muhteşem kitap.. Beyazıt Akman, gönlüne sağlık..

Hikayeden kopmamak için önce hikayeyi, sonra da röportajları okudum, iyi ki de öyle yapmışım. Öncelikle kendi içinize bakmanızı sağlayacak, sorular sorduracak, kimi zaman güldürüp, kimi zaman ağlatacak ve verdiği bilgilerle de şaşırtacak bir kitap. Arkadaş tavsiyesi üzerine okuduğum ama kitaplığımda olmasını ve herkesin okumasını istediğim bir eser.

cem mumcunun kitaplarında ayrı bi tat var. isimsiz, yani tanıtım yazısı kesinlikle en güzel bölümü. kısa hikayelerden oluştuğu için bir seferde okunacak bir kitap değil bence. çoğu hikayede, 'ne demek istedi acaba?' diye düşündüm. ama cevapların hayatın içinde olduğuna eminim. ortaya çıkmak için uygun zamanı bekliyorlar sadece...