E-Dergi

Doktorların neden ve nasıl duygularını törpülediğini, öyle olması gerektiğini kimi zaman çok acı gerçeklerle, kimi zaman da mizahla açıklayan bir kitap. Çevirisi mükemmel ve akıcı. Tıp terimlerinin çokluğuna rağmen dili ve hikayeleştirmesi ustaca. Zaten çoğu tıbbi terimin açıklaması da içerikte var.

Çoğumuz üniversitede istediğimiz mesleği okumadık. O yüzden mezuniyetten sonra çoğumuz o meslekleri yapmıyor. Doktorların çok azı mesleklerini yapmıyor. Çünkü adanmışlık gerektiriyor. Onca saygın ve gerçekten zor bir iş yapmalarına rağmen, kaç kişi kaldırabilir ki yorucu ve sık nöbetleri, ast-üst ayrımını, hastane politikalarının boyunduruğunu, hasta ve hasta yakınlarının sabırsızlığını ve duygusal ifadelerini.. Uzman olabilmek için harcanan onca zaman, yaşanması gereken onca hata..

Amerika’daki ‘psikopat’ derecesine ulaşmış uzmanların deneyimleri her ne kadar güven veriyor olsa da, acımasızlıkları düşündürüyor.

Okunması gereken bir eser olduğunu düşünüyorum ve tavsiye ediyorum.

İlk kitaptaki tekrarların bu kitapta olmaması daha rahat ve akıcı bir okuma sağladı. Bu ikinci kitabı daha çok sevdim.

Bu son kitap, bence zorlama olmuş. Sürükleyici bir hikayeyi, gereksiz ayrıntılarla boğmak tam da Orhan Pamuk'un hikayeyi lastik gibi uzatmasına benzemiş. Çok sayfalı olmak zorunda değil sevgili yazar.

Ek bilgiler zararlı mı peki? Hayır kesinlikle değil! Ama kitabın türü uygun değil bence.

Neredeyse her bölüm sonunda bir meraklandırma tümcesi koymak, yoruyor gereksiz yere. Bir de bazen anlamsız uzatmalar yapılmış. En çok takıldığım yer ise sık sık ‘nöron’ sözcüğünün kullanılması oldu; gerçekten çok fazla, dikkat dağıtıyor. İlk kitabın acemiliği olsa gerek. Serinin diğer kitaplarında da aynı olmaz umarım. Çünkü konu güzel, heyecan veriyor.

mükemmel bir kitap! matematik ve matematikçilerin hikayeleri yalın ve keyifli bir dille anlatılmış. Bizanslı rahip John’un, Diyofantus’a söylediklerine hala gülüyorum